شگفتانگیزترین کشف گروه بومایِستِر به گفتهی خودش، نشان داد که فکر انرژی ذهنی بسیار فراتر از استعارهی محض است. دستگاه عصبی بیشتر از هر قسمت دیگری در بدن گلوکز مصرف میکند و کارهای ذهنی پرزحمت از نظر مصرف گلوکز بسیار هزینهبرند. وقتی شما به شکلی فعال در حال استدلال شناختی یا در حال انجام کاری هستید که به خویشتنداری نیاز دارد، سطح گلوکز خون شما افت پیدا میکند. این مورد، مشابه دوندهای است که هنگام دو سرعت، گلوکز ذخیرهشده در ماهیچههایش را مصرف میکند. نکتهی مهم این نظریه این است که تأثیرات تخلیه خود را میتوان با مصرف گلوکز تعدیل کرد و بومایِستِر و همکارانش این فرضیه را در چند آزمایش تایید کردند.
آنها، در یکی از پژوهشها، از شرکتکنندگان خواستند که فیلم صامتی از زنی را ببینند که در حال مصاحبه است. از شرکتکنندگان خواستند تا زبان بدن زن را تعبیر کنند. وقتی آنها مشغول انجامدادن این کار بودند، مجموعهای از کلمهها که با حرکت آهسته از روی صفحه میگذشت. از شرکتکنندگان خواسته بودند که کلمهها را بهطور کامل نادیده بگیرند و چنانچه توجهشان به آن سمت جلب شد، دوباره حواس خود را به رفتار زن معطوف کنند. این عمل خویشتندارانه قرار بود به تخليهی خود منجر شود. همهی شرکتکنندگان پیش از آغاز مرحلهی دوم مقداری لیموناد نوشیدند. لیموناد نیمی از شرکتکنندگان با گلوکز شیرین شده بود و لیموناد بقیه با اسپلندا (Splenda). سپس از همهی شرکتکنندگان خواستند تا تمرینی را انجام دهند که در آن لازم بود برای رسیدن به پاسخ صحیح بر یک پاسخ شهودی غلبه کنند. خطاهای شهودی معمولاً در افرادی که دچار تخلیهی خود شدهاند، بیشتر رخ میدهد و افرادی که اسپلندا در نوشیدنیشان بود این تخليهی قابل انتظار را بروز دادند. از سوی دیگر، کسانی که گلوکز در نوشیدنیشان بود، دچار این تخلیه نشدند. بازگرداندن سطح قند موجود در مغز از مختلشدن فعالیت جلوگیری کرده بود.
📘 #تفکر_سریع_و_کند
✍🏻 دانیل کانمن
↔️ فروغ تالوصمدی
📄 ۵۴-۵۵
@SciBookReaderگروه کتابخوانی علمی
👇https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ