⭕️ «دَم» و «دوسولوپین»: کوچک زیباست
📌 «دیگر تنها مامور اعدام نیست که جلاد است، به نحوی با جامعه‌ای جلاد و «روزمره‌گی شَر» روبه‌رو هستیم»
♦️دوران جدیدی آغاز شده است که می‌توان آن را عصر رسانه‌ها نامید، عصر انفجار اطلاعات، عصر توییتر و پادکست‌های کوتاه‌مدت، و در این میان فیلم‌های کوتاه خبری و داستانی هم جای خود را باز کرده‌اند. فیلم‌هایی که گاه در جشنواره‌های فیلم در جهان می‌درخشند و با امکاناتی که فضای مجازی فراهم آورده است، دیدن آن‌ها برای تعداد زیادی از مخاطبان میسر شده است. هر چند هنوز راه درازی در این زمینه باید پیمود، اما حضور جهانی چندین فیلم کوتاه که در ایران ساخته شده‌اند، نشانه‌های خوبی برای رشد سینمای ایران دارد. در این جستار دو فیلم کوتاه ایرانی از دو کارگردان مختلف معرفی می‌شود؛ دو فیلمی که در «مرگ» با هم اشتراک مضمونی دارند و هر دو به شکلی به «روزمرِّگی شَر» می‌پردازند.
فیلم کوتاه ساختاری شبیه فیلم بلند دارد، اما نکته مهم این است که در فیلم کوتاه اگر نقطه چرخشی وجود داشته باشد که تغییر زاویه دید در بیننده ایجاد کند، برای همیشه آن را در خاطر ثبت می‌کند و بی‌شک از دید داوران در جشنواره‌ها هم مخفی نمی‌ماند. هر دو فیلم کوتاهی که می‌خواهیم در موردشان صحبت کنیم، دارای این نقطه چرخش هستند و از این نظر با هم شباهت ساختاری دارند.
نام «جواد عاطفه» در بین اهالی تئاتر نامی آشنا ست. او در جایگاه نویسنده، مترجم و کارگردان تئاتر که نمایش‌هایش گاه در چندین کشور خارج از ایران به نمایش درآمده است و جوایزی هم از آن خود کرده است، شخصیت شناخته شده‌ای است که اکنون به ساخت فیلم کوتاه روی آورده است و نخستین فیلم کوتاهش موفقیت‌های بین‌المللی کسب کرده است.
دوسولوپین (DO.SOLO.PIN)، به تهیه‌کنندگی احسان پاکبازنیا و کارگردانی و نویسندگی جواد عاطفه، این روزها جشنواره‌های زیادی را درنوردیده است. فیلم داستان ساده‌ای دارد: زن پرستاری (عاطفه پاکبازنیا) از پیرمردی (کریم اشتری) پرستاری می‌کند؛ پسر جوانی (یوسف جهان‌دوست) از سوپرمارکت محل خریدهای او را می‌آورد، و دختر پیرمرد (با صدای پژند سلیمانی) از خارج از کشور تماس می‌گیرد و احوال پدرش را می‌پرسد... برای آن که بدانید نقطه چرخشی فیلم چیست، باید فیلم را ببینید، ولی شک نداشته باشید موضوع آن‌قدر جالب است که با خود بگویید: «آه، پس این‌طور!»
اگرچه چند ماه بیشتر از ساخته شدن دوسولوپین نمی‌گذرد، توانسته است تا کنون به پانزده جشنواره سینمایی راه یابد و جوایزی را از آن خود سازد؛ از جمله فستیوال فیلم کلرمونت (فرانسه)، جشنواره فیلم مارتووسکی (صربستان)، فستیوال‌های فیلم سن‌دیگو و روچستر (آمریکا)، فستیوال فیلم کوتاه ونیز (ایتالیا)، جشنواره فیلم کوتاه کن (فرانسه)، فستیوال فیلم کوتاه توکیو (ژاپن)، و ...
ادامه مطلب...
🖌 مصطفی عزیزی
📌 «دیگر تنها مامور اعدام نیست که جلاد است، به نحوی با جامعه‌ای جلاد و «روزمره‌گی شَر» روبه‌رو هستیم»
♦️دوران جدیدی آغاز شده است که می‌توان آن را عصر رسانه‌ها نامید، عصر انفجار اطلاعات، عصر توییتر و پادکست‌های کوتاه‌مدت، و در این میان فیلم‌های کوتاه خبری و داستانی هم جای خود را باز کرده‌اند. فیلم‌هایی که گاه در جشنواره‌های فیلم در جهان می‌درخشند و با امکاناتی که فضای مجازی فراهم آورده است، دیدن آن‌ها برای تعداد زیادی از مخاطبان میسر شده است. هر چند هنوز راه درازی در این زمینه باید پیمود، اما حضور جهانی چندین فیلم کوتاه که در ایران ساخته شده‌اند، نشانه‌های خوبی برای رشد سینمای ایران دارد. در این جستار دو فیلم کوتاه ایرانی از دو کارگردان مختلف معرفی می‌شود؛ دو فیلمی که در «مرگ» با هم اشتراک مضمونی دارند و هر دو به شکلی به «روزمرِّگی شَر» می‌پردازند.
فیلم کوتاه ساختاری شبیه فیلم بلند دارد، اما نکته مهم این است که در فیلم کوتاه اگر نقطه چرخشی وجود داشته باشد که تغییر زاویه دید در بیننده ایجاد کند، برای همیشه آن را در خاطر ثبت می‌کند و بی‌شک از دید داوران در جشنواره‌ها هم مخفی نمی‌ماند. هر دو فیلم کوتاهی که می‌خواهیم در موردشان صحبت کنیم، دارای این نقطه چرخش هستند و از این نظر با هم شباهت ساختاری دارند.
نام «جواد عاطفه» در بین اهالی تئاتر نامی آشنا ست. او در جایگاه نویسنده، مترجم و کارگردان تئاتر که نمایش‌هایش گاه در چندین کشور خارج از ایران به نمایش درآمده است و جوایزی هم از آن خود کرده است، شخصیت شناخته شده‌ای است که اکنون به ساخت فیلم کوتاه روی آورده است و نخستین فیلم کوتاهش موفقیت‌های بین‌المللی کسب کرده است.
دوسولوپین (DO.SOLO.PIN)، به تهیه‌کنندگی احسان پاکبازنیا و کارگردانی و نویسندگی جواد عاطفه، این روزها جشنواره‌های زیادی را درنوردیده است. فیلم داستان ساده‌ای دارد: زن پرستاری (عاطفه پاکبازنیا) از پیرمردی (کریم اشتری) پرستاری می‌کند؛ پسر جوانی (یوسف جهان‌دوست) از سوپرمارکت محل خریدهای او را می‌آورد، و دختر پیرمرد (با صدای پژند سلیمانی) از خارج از کشور تماس می‌گیرد و احوال پدرش را می‌پرسد... برای آن که بدانید نقطه چرخشی فیلم چیست، باید فیلم را ببینید، ولی شک نداشته باشید موضوع آن‌قدر جالب است که با خود بگویید: «آه، پس این‌طور!»
اگرچه چند ماه بیشتر از ساخته شدن دوسولوپین نمی‌گذرد، توانسته است تا کنون به پانزده جشنواره سینمایی راه یابد و جوایزی را از آن خود سازد؛ از جمله فستیوال فیلم کلرمونت (فرانسه)، جشنواره فیلم مارتووسکی (صربستان)، فستیوال‌های فیلم سن‌دیگو و روچستر (آمریکا)، فستیوال فیلم کوتاه ونیز (ایتالیا)، جشنواره فیلم کوتاه کن (فرانسه)، فستیوال فیلم کوتاه توکیو (ژاپن)، و ...
ادامه مطلب...
🖌 مصطفی عزیزی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment