✳️ تشدید در ایران پیش از اسلام
تشدید یا واج مشدد در ایرانی دوره میانه به کرات به کار برده میشد که به همان شکل به زبان فارسی دری یا فارسی نو رسید. تشدید در واقع یک تحول آوایی است که از ایرانی باستان به ایرانی دوره میانه رسیده است (ایرانی دوره میانه به اواخر عصر هخامنشی تا پایان عصر ساسانی گفته میشود) این تحول بدین شکل است که در میان همه کلماتی که دو حرف rn وجود داشته است حرف n افتاده است و حرف r مشدد شده است یعنی دو بار تکرار شده است . برای مثال:
واژه darnah ایرانی باستان در دوره میانه با اسقاط یا حذف n به darrag و در فارسی دری به درّه تبدیل شده است .
خورنه xwarnah با اسقاط حرف n در ایرانی میانه خوررگ xwarrag و در فارسی نو به خرّه به معنی فر یا شکوه تبدیل شده است.
ابا خویشتن بر یکی پرّ من
همیشه همی باش در فرّ من (فردوسی)
که اکنون گرانمایه دهقان پیر
همی خوانَدَش خُرّه‌ی اردشیر (فردوسی)
❇️ افتخار روحی‌فر
کارشناس ارشد فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران
❇️انجمن شاهنامه خوانی رودسر
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تشدید یا واج مشدد در ایرانی دوره میانه به کرات به کار برده میشد که به همان شکل به زبان فارسی دری یا فارسی نو رسید. تشدید در واقع یک تحول آوایی است که از ایرانی باستان به ایرانی دوره میانه رسیده است (ایرانی دوره میانه به اواخر عصر هخامنشی تا پایان عصر ساسانی گفته میشود) این تحول بدین شکل است که در میان همه کلماتی که دو حرف rn وجود داشته است حرف n افتاده است و حرف r مشدد شده است یعنی دو بار تکرار شده است . برای مثال:
واژه darnah ایرانی باستان در دوره میانه با اسقاط یا حذف n به darrag و در فارسی دری به درّه تبدیل شده است .
خورنه xwarnah با اسقاط حرف n در ایرانی میانه خوررگ xwarrag و در فارسی نو به خرّه به معنی فر یا شکوه تبدیل شده است.
ابا خویشتن بر یکی پرّ من
همیشه همی باش در فرّ من (فردوسی)
که اکنون گرانمایه دهقان پیر
همی خوانَدَش خُرّه‌ی اردشیر (فردوسی)
❇️ افتخار روحی‌فر
کارشناس ارشد فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران
❇️انجمن شاهنامه خوانی رودسر
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment