#فیلم باد ما را خواهد برد _ سال ۱۳۷۸
عباس کیارستمی دو سال بعد از ساخت «طعم گیلاس» و موفقیت این فیلم در فستیوال کن، «باد ما را خواهد برد» را میسازد، فیلمی که خیاموار به تامل دربارهی زندگی و مرگ میپردازد و نام آن برگرفته از شعری از فروغ فرخزاد است و در روستاهای دورافتادهی استان کرمانشاه فیلمبرداری شده. فیلم قصهی یک مستندساز به نام بهزاد (با بازی بهزاد دورانی) است که همراه با گروه خود برای فیلمبرداری مراسم عزاداری یک پیرزن رو به موت، به روستایی در کردستان میروند. اما برنامه آنطور که گروه میخواهد پیش نمیرود، چراکه پیرزن خیال مردن ندارد...
باد ما را خواهد برد پس از حضور در فستیوال ونیز و کسب جایزهی بزرگ هیات داوران این فستیوال، در جشنوارهی فجر همان سال تحت عنوان برنامهی مرور آثار عباس کیارستمی روی پرده رفت، اما نمایش عمومی آن در ایران در میان اما و اگرها به شکل کلافی پیچیده درآمد و آخرش هم به سرانجام نرسید. ابتدا کیارستمی با چند مانع سانسوری مواجه شد (از جملهی اصلاحیههایی که باید در فیلم صورت میگرفت، حذف خواندن شعر خیام در سکانس موتورسواری بود) وقتی این مشکل ظاهرا رفع یا نادیده گرفته شد،
باد ما را خواهد برد در پیچوخم بوروکراسی اکران آن زمان گرفتار شد و هنوز هم دقیقا مشخص نشده که چرا این فیلم به نمایش عمومی درنیامد.