قدم در طریقت تفسیر
۳۰ تیر ۱۳۹۹
قرآن به عنوان متنِ متینِ ما، سندِ مسلمانیِ ما، مهجور واقع شده است. پیامبر مکرّم(ص) هم از این امر گلایه کرده بود که: یا ربِّ اِنَّ قَومی اِتَّخَذُوا هَذا القُرآنَ مَهجُورا. (فرقان- ۳۰) این گلایه را بسیاری دیگر هم انجام دادند.
حتی در حوزه های علمیه هم تفسیر قرآن امری محوری نبود و تا مدتها گرایش به آن با مشقّاتی همراه بوده است. علامه طباطبایی در اعتراضی به این رَویّه گفته بود که در حوزه های علمیه، طلبهای میتواند به مرتبه اجتهاد نیز برسد ولی حتی نتواند قرآن را به درستی قرائت کند و یا حتی ممکن است دست به قرآن هم نزده باشد.(المیزان، ج۵، ص ۴۵۰)
در این میان برخی از متفکران اسلامی کوشیدند تا تأملات خود را معطوف به قرآن کرده و آن را به محور فعالیتهای تحقیقی خود وارد کنند.
برخی کوشیدند تا نگاهی بشری به این متن داشته و آن را به محک و معیارهای دانشهای امروز بشری مورد ارزیابی قرار دهند، بعضی دگر اما همچنان به رویکردهای سنتی دل بستهاند و طریقت صحیح را در آموزه های سنتی میجویند.
برخی هم بر آنند تا قرآن را به میدان اجتماع آورده و در راه اصلاح جامعه اسلامی از آن مدد گیرند. بعضی دگر، میکوشند تا مخاطب امروز وحی قرار گیرند و حظ و بهره خود را از این گوهر قرآنی ببرند و به دیگران هم توصیه کنند.
دینآنلاین در این پرونده به تأملات برخی از این متفکران پرداخته است:
🔹آمنه ودود؛ تفسیر قرآن بر پایه حقوق زنان✍میلاد طالبی
🔹محمد شحرور؛ رویکردهای جدید قرآنی و پاسداشت مقام زن✍علی اصغر هادیپور
🔹نصر حامد ابوزید؛ صبغه بشری بر کلام الهی✍علیرضا مسیحی
🔹سید محمود طالقانی؛ اصلاح اندیشه دینی با محوریت قرآن✍هادی باقری
🔹آیتالله جوادی آملی؛ مواجهه با ایدههای نواندیشانه در تفسیر قرآن✍مهدی دلیر
🔹سروش دباغ؛ قدم در طریقتِ تفسیر✍سیدهادی طباطبایی
دسترسی به همه محتویات این پرونده در سایت دینآنلاینجان آگه با #فرهیختگان