نیما یوشیج نامهای به برادرش در مهر ۱۳۰۷ نوشته است:
«میخواهم چشمهایم را ببندم و در حالتی که باد بالای سرم آواز میخواند به خواب بروم.
پاییز برگهای زرد خود را به من هدیه دهد و من غمگینی خود را به او»
و در یکی از یادداشتهایش که قصد چاپشان را نداشت، درباره “آزادی” نوشته بود…
«آزادیخواه کلمه بزرگی است، مردم بیهوده ادعا میکنند…
برای زندگی آزادی لازم است و برای آزادی مبارزه. بنابراین جوان ِبا فکر باید حامی افکار آزادیخواهانه باشد. آزادی خود و دیگران را دوست بدارد.
تو که اسیر نفس خود هستی نمیتوانی از این افراد باشی»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing