وقتی اینترنت قطع شد
۲۵ آبان ۹۸، همین روز، تقریبا همین ساعت اینترنت قطع شد. تا روزها و هفتهها بعد، گَرد مرگ روی شهر پاشیده بودند، همه نگاهها پر از خشم و بغض بود.
بهخاطر اعتراض، سرکوبمان کردند، باتون میزدند، گلوله شلیک میکردند و با مردم میجنگیدند و میکشتند و میکشتند و هنوز میکشند.
لشگر عادیسازان شَر در داخل و خارج ایران، در اینترنتی که مردم به آن دسترسی نداشتند، مردم را «تروریست»، «خرابکار» و «ویرانیطلب» معرفی میکردند، سرکوبگرانی با ظاهری موجه، با قلم و واژهها همراه با حکومت و اوباش تفنگوباتون بهدست بهجنگ مردم رفتهبودند.
آبان ۹۸ بدون مشارکت افراد متخصص و شرکتهایی چون ابرآروان، قطعی اینترنت و تداوم آن برای هفتهها امکانپذیر نبود. آنها ما مردم را خفه کردند، تا حکومت باآسودگی خاطر با گلوله، زنان، مردان و کودکان ایرانی را بهقتل برساند و سرکوب کند وبگوید «ما کشتیم چه کسی میخواهد ما را محاکمه کند؟»
از توییتهای کارمندان ابرآروان که بههنگام قطعی اینترنت، دسترسی داشتند!
از صفحه اینستاگرام حسین رونقی، وبلاگنویس و زندانی سیاسی سابق
#امنیت #آبان98 #اعتراضات_سراسری
@tavaanatech