آیا خانوادهها بایستی درباره زندانی سیاسی سکوت کنند؟
بسیار می‌شنویم و شنیده شده که نیروهای سرکوب در ایران به خانواده‌های زندانی سیاسی گفته‌اند که اگر درباره زندانی خود با رسانه‌ها گفتگو نکنند، وضعیت برای آن زندانی راحت‌تر خواهد بود. گاهی تهدید می‌کنند که اگر با رسانه‌ها درباره وضعیت زندانی گفتگو شود، روی رسیدگی به پرونده تاثیر بسیار منفی خواهد گذاشت.
سکوت رسانه‌ای در قبال زندانیان، به نفع بازجویان و نیروهای سرکوب قضایی است. گمنامی یک زندانی و نبود اطلاعات دقیق درباره وضعیت او، حساسیت جامعه و رسانه را درباره وضعیت او کاهش می‌دهد و چنین وضعیتی به نفع نیروهای سرکوب است تا بتوانند هر آنچه که می‌خواهند انجام دهند.
«حسین رئیسی» - وکیل و حقوق‌دان - در گفتگویی با «ایران‌وایر» درباره تمایل نیروهای سرکوب در جمهوری اسلامی به گمنامی زندانیان گفته: «ساختار قوه قضاییه تمایل دارد زندانی سیاسی گمنام بماند. دلیلش هم این است که قوه قضاییه به نهادهای امنیتی وابسته است. ... در واقع، سیستم قضایی اگر می‌خواست عادلانه با زندانیان رفتار کند، امکان دسترسی به وکیل، رسانه و مطبوعات را به زندانیان سیاسی می‌داد تا هر کسی به خاطر اعتقاد و انتقادش گرفتار نظام حقوقی می‌شود، به راحتی بتواند جامعه را مطلع کند.»
رئیسی بر این باور است که «در نبود قوه قضاییه مستقل و دموکراتیک»، رقم بزرگ و نامعلومی از زندانیان سیاسی گمنام در ایران وجود دارند که کسی از وضعیت آنان خبر دقیقی ندارد. این سخن رئیسی به این معناست که این تهدید خانوادهها توسط بازجوها آن‌ها را به سکوت واداشته است.
در همان گفتگو، «سعید دهقان» - وکیل دادگستری - «ارعاب خانوادهها و متهمان سیاسی توسط ضابطان و نیروهای امنیتی» را یکی از علل ناشناس بودن زندانیان سیاسی می‌داند. او بر این باور است که «ضابطان قضایی» برای آشکارنشدن تضییع مدام حقوق فرد متهم، به خانوادهها فشار می‌آورند که موضوع نبایستی علنی شود.
سعید دهقان می‌گوید: «بخشی از سکوت هم توسط خود خانوادهها کلید زده می‌شود که البته بازجوها در آن تاثیرگذارند. آن‌ها رویه غلطی را به خانوادهها القا می‌کنند که سکوت به نفع‌شان است. من به هیچ وجه ادعا نمی‌کنم که شکستن سکوت می‌تواند در روند قضایی، به کمک مستقیم متهم بیاید اما می‌توانم بگویم سکوت‌‌کردن در اغلب موارد ضربه زده است. سکوت و ناشناخته‌ماندن، چیزی است که بازجوها می‌خواهند. اگر آن‌ها از خبری‌شدن می‌ترسند، نشان می‌دهد که در حال ظلم‌کردن بیش‌تر به متهمانی هستند که ناشناخته مانده و در نتیجه، افکار عمومی هم درباره آن‌ها ساکت مانده‌‌اند.»
بیش‌تر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Silence_Political_prisoner
#گزارش #یاری_حقوقی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
بسیار می‌شنویم و شنیده شده که نیروهای سرکوب در ایران به خانواده‌های زندانی سیاسی گفته‌اند که اگر درباره زندانی خود با رسانه‌ها گفتگو نکنند، وضعیت برای آن زندانی راحت‌تر خواهد بود. گاهی تهدید می‌کنند که اگر با رسانه‌ها درباره وضعیت زندانی گفتگو شود، روی رسیدگی به پرونده تاثیر بسیار منفی خواهد گذاشت.
سکوت رسانه‌ای در قبال زندانیان، به نفع بازجویان و نیروهای سرکوب قضایی است. گمنامی یک زندانی و نبود اطلاعات دقیق درباره وضعیت او، حساسیت جامعه و رسانه را درباره وضعیت او کاهش می‌دهد و چنین وضعیتی به نفع نیروهای سرکوب است تا بتوانند هر آنچه که می‌خواهند انجام دهند.
«حسین رئیسی» - وکیل و حقوق‌دان - در گفتگویی با «ایران‌وایر» درباره تمایل نیروهای سرکوب در جمهوری اسلامی به گمنامی زندانیان گفته: «ساختار قوه قضاییه تمایل دارد زندانی سیاسی گمنام بماند. دلیلش هم این است که قوه قضاییه به نهادهای امنیتی وابسته است. ... در واقع، سیستم قضایی اگر می‌خواست عادلانه با زندانیان رفتار کند، امکان دسترسی به وکیل، رسانه و مطبوعات را به زندانیان سیاسی می‌داد تا هر کسی به خاطر اعتقاد و انتقادش گرفتار نظام حقوقی می‌شود، به راحتی بتواند جامعه را مطلع کند.»
رئیسی بر این باور است که «در نبود قوه قضاییه مستقل و دموکراتیک»، رقم بزرگ و نامعلومی از زندانیان سیاسی گمنام در ایران وجود دارند که کسی از وضعیت آنان خبر دقیقی ندارد. این سخن رئیسی به این معناست که این تهدید خانوادهها توسط بازجوها آن‌ها را به سکوت واداشته است.
در همان گفتگو، «سعید دهقان» - وکیل دادگستری - «ارعاب خانوادهها و متهمان سیاسی توسط ضابطان و نیروهای امنیتی» را یکی از علل ناشناس بودن زندانیان سیاسی می‌داند. او بر این باور است که «ضابطان قضایی» برای آشکارنشدن تضییع مدام حقوق فرد متهم، به خانوادهها فشار می‌آورند که موضوع نبایستی علنی شود.
سعید دهقان می‌گوید: «بخشی از سکوت هم توسط خود خانوادهها کلید زده می‌شود که البته بازجوها در آن تاثیرگذارند. آن‌ها رویه غلطی را به خانوادهها القا می‌کنند که سکوت به نفع‌شان است. من به هیچ وجه ادعا نمی‌کنم که شکستن سکوت می‌تواند در روند قضایی، به کمک مستقیم متهم بیاید اما می‌توانم بگویم سکوت‌‌کردن در اغلب موارد ضربه زده است. سکوت و ناشناخته‌ماندن، چیزی است که بازجوها می‌خواهند. اگر آن‌ها از خبری‌شدن می‌ترسند، نشان می‌دهد که در حال ظلم‌کردن بیش‌تر به متهمانی هستند که ناشناخته مانده و در نتیجه، افکار عمومی هم درباره آن‌ها ساکت مانده‌‌اند.»
بیش‌تر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Silence_Political_prisoner
#گزارش #یاری_حقوقی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
1 comment
Log in to comment
🔜 @kavemoosavi
شناسایی «کاوه موسوی» مزدور جمهوری اسلامی که برای مدت دو سال خانواده و همکاران روح‌الله زم را «فریب» داد، وی خود را وکیل جا زده بود
فیلم و عکس و اسناد که ثابت می‌کند سرهنگ وفا نیکفر قاتل روح‌الله زم است
اولین فایل صوتی محمدعلی زم پدر بزرگوار روح‌الله زم که قاتلین فرزندش را معرفی می‌کند
گفت‌وگوی تند علی جوانمردی روزنامه‌نگار آزاد با کاوه موسوی کلاهبردار صادراتی رژیم
افشای دروغ بودن مدرک تحصیلی امیرعباس فخرآور در برنامه زنده با حضور خودش و فیلم لو رفتن امیرعباس فخراور که مزدور جمهوری اسلامیه
انتشار فیلم محرمانه از حشمت طبرزدی مزدور جمهوری اسلامی
تعیین جایزه برای دستگیری ایرج مصداقی مزدور جمهوری اسلامی
قاتلین روح‌الله‌زم روزنامه‌نگار فقید لو رفتند
همه موضوعات در کانال زیر مشاهده کنید و عضو شوید
🔜 @kavemoosavi