🔻مذهب علیه مذهب؛ نگاهی به تجویز عزاداری در ایام کرونایی
✍سیدعلیرضا واسعی
✔️وقتی به بهانه برگزاری مراسم مذهبی، جان عدهای به خطر بیفتد، مذهب حقیقی قربانی میشود!
در سالیان اخیر، شکلی از مذهب تشیع رجحان یافت که با آن چه در گذشته، به ویژه در سالهای آغازین انقلاب ایران وجود داشت، به شدت متفاوت و حتی در تعارض و چالش است.
🔹مذهب عدالتخواهی، ظلمستیزی، ایثارگری، رواداری، تعاون و همیاری، زهد و فروتنی و در یک کلمه مذهب معرفتمحور نسبی که عالمان حقیقتاندیش در بستر مراسم عزا و مجالس سوگواری عهدهدار تبیین و اشاعه آن بودند، آهسته آهسته جای خود را به مذهب مناسکی، خودحقپندارنه، تفاخری و شعارمحور، تقدیری و تسلیمی، اکتساب قدرت و انتفاع مکنت و در یک کلمه مذهب مناسکمحور داد که تریبونداران کممایه و صحنهگردانان کماندیش به ترویج و تبلیغ آن روی دارند، تا جایی که سخن از مذهب معرفتی در کنار آن، نه تنها آسان نیست که تاوان سختی به دنبال خواهد داشت.
🔹در تشیع اولی، انسان و انسانیت در کانون همه فعالیتها و آیینها قرار دارد و اساسا آن چه محرک پیروان آن است، رهایی آدمیان از پلشتیهای فردی و نابسامانیهای اجتماعی در پرتو زندگی متعالی است که با بهرهگیری از اکسیر معنوی عاشورا و کربلا استحکام مییابد، چیزی که در مذهب دوم کمتر به آن اندیشه میشود، با همه اینها قدرت مذهب دوم که به حکم ضرورتهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی هر روز فزونی مییابد، همچون سونامی بزرگی همه را با خود همراه ساخته و راهی برای توقف و تامل باز نمیگذارد و در این مسیر حتی متعهدان به ارزشهای اصیل شیعی نیز توان مقابله با آن را نمییابند.
پیوند به متن کامل این یادداشت در سایت دینآنلاینجان آگه با #فرهیختگان