✳️ ابعاد نو از مسیر آینده توسعه ؛
داووس ٢٠٢٦ و سنجش بلوغ نهادی در جهان پرریسک
محسن راجی اسدآبادی/مدرس دانشگاه و پژوهشگراقتصادبخش عمومي
داووس ۲۰۲۶ بازتاب‌دهنده جهانی است که در آن مفروضات پیشین توسعه، کارآمدی بازارها، نقش دولت و الگوهای همکاری بین‌المللی به چالش کشیده شده و تمرکز اصلی مباحث بر تاب‌آوری نهادی، حکمرانی تطبیقی و توان کشورها در مدیریت عدم‌قطعیت‌های ساختاری قرار گرفته است، از این منظر، این دوره از نشست‌های داوس نه صرفاً یک رویداد سالانه، بلکه نقطه‌ای برای بازخوانی مسیر آینده توسعه و معیارهای جدید بلوغ نهادی در جهان پرریسک امروز به‌شمار می‌آید، نه به این معنا که داوس نسخه‌ای واحد یا اجماعی صریح برای آینده ارائه داده باشد، بلکه از آن جهت که مجموعه داده‌ها، مباحث و رفتار بازیگران حاضر در این نشست نشان می‌دهد جهان عملاً وارد مرحله‌ای شده است که در آن مفروضات پیشین توسعه، سیاست‌گذاری و حتی همکاری‌های بین‌المللی در حال بازتعریف است.
برای کشورهای در حال توسعه، اهمیت داوس ۲۰۲۶ نه در توصیه‌های مستقیم، بلکه در منطق ضمنی حاکم بر تصمیم‌ها و جهت‌گیری‌های جهانی نهفته است، منطقی که اگر به‌درستی درک و ترجمه نهادی نشود، می‌تواند به افزایش شکاف توسعه‌ای و حاشیه‌نشینی بیشتر این کشورها منجر شود.
یکی از بنیادی‌ترین پیام‌های داووس ۲۰۲۶، تغییر در فهم «ریسک» در سطح جهانی است. در ادبیات توسعه کلاسیک، ریسک عمدتاً به نوسانات اقتصادی، شوک‌های مالی یا بی‌ثباتی سیاسی محدود می‌شد. اما در داوس، ریسک به‌عنوان پدیده‌ای سیستمی و درهم‌تنیده مطرح می‌شود که از هم‌افزایی بحران‌های اقلیمی، فناورانه، اجتماعی و ژئوپلیتیکی شکل می‌گیرد.
این تغییر نگاه، پیامدهای نهادی مهمی برای کشورهای در حال توسعه دارد. نهادهایی که صرفاً برای مدیریت ریسک‌های بخشی طراحی شده‌اند، در برابر بحران‌های ترکیبی آینده ناکارآمد خواهند بود. بنابراین، طراحی نهادی در این کشورها باید به‌سمت ایجاد سازوکارهایی حرکت کند که بتوانند تعامل میان ریسک‌ها را تشخیص دهند و سیاست‌های هماهنگ و پیش‌نگرانه اتخاذ کنند، نه صرفاً واکنش‌های مقطعی و پسینی....
ادامه مطلب؛
https://safheeghtesad.ir/بخش-یادداشت-40/327808-ابعاد-نو-از-مسیر-آینده-توسعه-داووس-سنجش-بلوغ-نهادی-در-جهان-پرریسک
داووس ٢٠٢٦ و سنجش بلوغ نهادی در جهان پرریسک
محسن راجی اسدآبادی/مدرس دانشگاه و پژوهشگراقتصادبخش عمومي
داووس ۲۰۲۶ بازتاب‌دهنده جهانی است که در آن مفروضات پیشین توسعه، کارآمدی بازارها، نقش دولت و الگوهای همکاری بین‌المللی به چالش کشیده شده و تمرکز اصلی مباحث بر تاب‌آوری نهادی، حکمرانی تطبیقی و توان کشورها در مدیریت عدم‌قطعیت‌های ساختاری قرار گرفته است، از این منظر، این دوره از نشست‌های داوس نه صرفاً یک رویداد سالانه، بلکه نقطه‌ای برای بازخوانی مسیر آینده توسعه و معیارهای جدید بلوغ نهادی در جهان پرریسک امروز به‌شمار می‌آید، نه به این معنا که داوس نسخه‌ای واحد یا اجماعی صریح برای آینده ارائه داده باشد، بلکه از آن جهت که مجموعه داده‌ها، مباحث و رفتار بازیگران حاضر در این نشست نشان می‌دهد جهان عملاً وارد مرحله‌ای شده است که در آن مفروضات پیشین توسعه، سیاست‌گذاری و حتی همکاری‌های بین‌المللی در حال بازتعریف است.
برای کشورهای در حال توسعه، اهمیت داوس ۲۰۲۶ نه در توصیه‌های مستقیم، بلکه در منطق ضمنی حاکم بر تصمیم‌ها و جهت‌گیری‌های جهانی نهفته است، منطقی که اگر به‌درستی درک و ترجمه نهادی نشود، می‌تواند به افزایش شکاف توسعه‌ای و حاشیه‌نشینی بیشتر این کشورها منجر شود.
یکی از بنیادی‌ترین پیام‌های داووس ۲۰۲۶، تغییر در فهم «ریسک» در سطح جهانی است. در ادبیات توسعه کلاسیک، ریسک عمدتاً به نوسانات اقتصادی، شوک‌های مالی یا بی‌ثباتی سیاسی محدود می‌شد. اما در داوس، ریسک به‌عنوان پدیده‌ای سیستمی و درهم‌تنیده مطرح می‌شود که از هم‌افزایی بحران‌های اقلیمی، فناورانه، اجتماعی و ژئوپلیتیکی شکل می‌گیرد.
این تغییر نگاه، پیامدهای نهادی مهمی برای کشورهای در حال توسعه دارد. نهادهایی که صرفاً برای مدیریت ریسک‌های بخشی طراحی شده‌اند، در برابر بحران‌های ترکیبی آینده ناکارآمد خواهند بود. بنابراین، طراحی نهادی در این کشورها باید به‌سمت ایجاد سازوکارهایی حرکت کند که بتوانند تعامل میان ریسک‌ها را تشخیص دهند و سیاست‌های هماهنگ و پیش‌نگرانه اتخاذ کنند، نه صرفاً واکنش‌های مقطعی و پسینی....
ادامه مطلب؛
https://safheeghtesad.ir/بخش-یادداشت-40/327808-ابعاد-نو-از-مسیر-آینده-توسعه-داووس-سنجش-بلوغ-نهادی-در-جهان-پرریسک
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment