| آرویند پاناگاریا
هند از اواسط دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۰ سیاست اعطای خودکار ممنوعیت واردات برای محصولی که تولید کننده داخلی قصد تولید آن را داشت اجرا می‌کرد. در ۱۹۸۰ دولت یک قدم جلوتر رفت و برنامه تولید مرحله‌ای را به کار گرفت. تحت این برنامه به هر تولید کننده به شرطی اجازه تولید یک محصول یا بیشتر داده می‌شد که او می‌پذیرفت بطور تصاعدی اجزاء وارداتی آن محصول را با منشاء داخلی؛ از طریق تولید خودش و یا ابتیاع از سایر تامین کنندگان داخلی جایگزین کند. هدف بنیادین این سیاست تشویق به تولید آن اقلامی بود که تا آن زمان در هند تولید نمی‌شدند. تلاش هند برای تنوع بخشی از طریق کنترل سخت گیرانه واردات توسعه را برای دهه‌ها به عقب انداخت. در هند تنها بعد از آغاز اصلاحات ۱۹۹۱ بود که با گشودن اقتصاد بر روی تجارت خارجی و کنار گذاشتن دلبستگی وافر به تنوع بخشی، شاهد سرعت گرفتن رشد شدند.
✅ @karkhone
هند از اواسط دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۰ سیاست اعطای خودکار ممنوعیت واردات برای محصولی که تولید کننده داخلی قصد تولید آن را داشت اجرا می‌کرد. در ۱۹۸۰ دولت یک قدم جلوتر رفت و برنامه تولید مرحله‌ای را به کار گرفت. تحت این برنامه به هر تولید کننده به شرطی اجازه تولید یک محصول یا بیشتر داده می‌شد که او می‌پذیرفت بطور تصاعدی اجزاء وارداتی آن محصول را با منشاء داخلی؛ از طریق تولید خودش و یا ابتیاع از سایر تامین کنندگان داخلی جایگزین کند. هدف بنیادین این سیاست تشویق به تولید آن اقلامی بود که تا آن زمان در هند تولید نمی‌شدند. تلاش هند برای تنوع بخشی از طریق کنترل سخت گیرانه واردات توسعه را برای دهه‌ها به عقب انداخت. در هند تنها بعد از آغاز اصلاحات ۱۹۹۱ بود که با گشودن اقتصاد بر روی تجارت خارجی و کنار گذاشتن دلبستگی وافر به تنوع بخشی، شاهد سرعت گرفتن رشد شدند.
✅ @karkhone
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment