در مورد جزایر سه‌گانه ایران
پیش‌تر نوشتم که در آن مقطع تاریخی هنوز کشوری به نام امارات متحده عربی وجود خارجی نداشت و طرف حساب دولت ایران در مذاکرات، انگلیس و شیوخ محلی عرب بودند.
امیر راس‌الخیمه برای موافقت با اعمال حاکمیت ایران بر جزایر تنب بزرگ و کوچک درخواست پول کرده بود که با مخالفت شدید ایران مواجه شد و ایران بدون توجه به ضجه‌های امیر راس‌الخیمه و بر اساس توافق با انگلیس، بر جزایر تنب بزرگ و کوچک اعمال حاکمیت کرد.
اما در مورد جزیره بوموسی:
دولت شاهنشاهی ایران به هنگام اعمال حاکمیت تاریخی خویش بر این جزیره، سخاوتمندانه و بزرگوارانه بر اساس توافقی با انگلیس و امیر شارجه اجازه داد تا چند ده نفر از اهالی شارجه امارات که در این جزیره زندگی می‌کردند در جنوب جزیره بمانند و یک ساختمان کلانتری هم برای انجام امورات روزانه خویش داشته باشند.
همچنین دولت ایران بزرگوارانه کمک‌های مالی قابل توجهی هم برای اهالی شارجه در نظر گرفت که طی چند فقره چک به امیر شارجه پرداخت شد.
دولت ایران در همان مقطع به شکل روشنی هم به انگلیس و هم به امیر شارجه اعلام کرد که این رفتار بزرگوارنه به هیچ وجه ناقض حق حاکمیت ایران بر کل جزیره نیست و ایران هر موقعی که بخواهد می‌تواند برای امنیت کل جزیره اقدام نظامی و عملی انجام دهد.
دولت انگلیس و امیر شارجه در آن مقطع هرگز اعتراضی به این اخطار ایران نداشتند.
طی سال های اخیر کشور امارات بارها ادعا کرده که امیر شارجه این توافق را به اجبار پذیرفته، اما اسناد تاریخی چیز دیگری می‌گویند.
استقبال محمد القاسمی، ولیعهد وقت حاکم شارجه و حاکم کنونی شارجه از نیروهای دریایی ارتش شاهنشاهی ایران هنگام اعمال حاکمیت ایران بر جزایر سه‌گانه خویش و همچنین دریافت چندین فقره کمک‌های مالی چشمگیر از ایران در آن سال‌ها، نشان می‌دهد که حاکم شارجه کاملا از توافق با دولت ایران راضی بوده است.
جمع‌بندی سخن: به هیچ یک از ترهات و پرت و پلاهای عده‌ای که فقط قصد لگدپرانی به دولت محمدرضا شاه پهلوی به هر بهانه‌ای را دارند، توجه نکنید، هم اعمال حاکمیت و هم تمام توافق‌ها و اسناد موجود در این راستا از دوران پهلوی، روشن و استوار و قابل دفاع هستند و دست تیم‌های حقوقی ایران برای دفاع از حق حاکمیت تاریخی خویش بر جزایر سه‌گانه‌اش را در هر مقطع تاریخی، پر میکند
🔗 Vahid Bahman وحید بهمن (@vahid__bahman)
@PN_KFP
پیش‌تر نوشتم که در آن مقطع تاریخی هنوز کشوری به نام امارات متحده عربی وجود خارجی نداشت و طرف حساب دولت ایران در مذاکرات، انگلیس و شیوخ محلی عرب بودند.
امیر راس‌الخیمه برای موافقت با اعمال حاکمیت ایران بر جزایر تنب بزرگ و کوچک درخواست پول کرده بود که با مخالفت شدید ایران مواجه شد و ایران بدون توجه به ضجه‌های امیر راس‌الخیمه و بر اساس توافق با انگلیس، بر جزایر تنب بزرگ و کوچک اعمال حاکمیت کرد.
اما در مورد جزیره بوموسی:
دولت شاهنشاهی ایران به هنگام اعمال حاکمیت تاریخی خویش بر این جزیره، سخاوتمندانه و بزرگوارانه بر اساس توافقی با انگلیس و امیر شارجه اجازه داد تا چند ده نفر از اهالی شارجه امارات که در این جزیره زندگی می‌کردند در جنوب جزیره بمانند و یک ساختمان کلانتری هم برای انجام امورات روزانه خویش داشته باشند.
همچنین دولت ایران بزرگوارانه کمک‌های مالی قابل توجهی هم برای اهالی شارجه در نظر گرفت که طی چند فقره چک به امیر شارجه پرداخت شد.
دولت ایران در همان مقطع به شکل روشنی هم به انگلیس و هم به امیر شارجه اعلام کرد که این رفتار بزرگوارنه به هیچ وجه ناقض حق حاکمیت ایران بر کل جزیره نیست و ایران هر موقعی که بخواهد می‌تواند برای امنیت کل جزیره اقدام نظامی و عملی انجام دهد.
دولت انگلیس و امیر شارجه در آن مقطع هرگز اعتراضی به این اخطار ایران نداشتند.
طی سال های اخیر کشور امارات بارها ادعا کرده که امیر شارجه این توافق را به اجبار پذیرفته، اما اسناد تاریخی چیز دیگری می‌گویند.
استقبال محمد القاسمی، ولیعهد وقت حاکم شارجه و حاکم کنونی شارجه از نیروهای دریایی ارتش شاهنشاهی ایران هنگام اعمال حاکمیت ایران بر جزایر سه‌گانه خویش و همچنین دریافت چندین فقره کمک‌های مالی چشمگیر از ایران در آن سال‌ها، نشان می‌دهد که حاکم شارجه کاملا از توافق با دولت ایران راضی بوده است.
جمع‌بندی سخن: به هیچ یک از ترهات و پرت و پلاهای عده‌ای که فقط قصد لگدپرانی به دولت محمدرضا شاه پهلوی به هر بهانه‌ای را دارند، توجه نکنید، هم اعمال حاکمیت و هم تمام توافق‌ها و اسناد موجود در این راستا از دوران پهلوی، روشن و استوار و قابل دفاع هستند و دست تیم‌های حقوقی ایران برای دفاع از حق حاکمیت تاریخی خویش بر جزایر سه‌گانه‌اش را در هر مقطع تاریخی، پر میکند
🔗 Vahid Bahman وحید بهمن (@vahid__bahman)
@PN_KFP
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment