خشک آمد کشتگاه من
در جوار کشت همسایه.
گر چه می‌گویند:
می‌گریند روی ساحل نزدیک
سوگواران در میان سوگواران.

قاصد روزان ابری، داروگ!
کی می‌رسد باران؟
بر بساطی که بساطی نیست
در درون کومه‌ی تاریک من که
ذره‌ای با آن نشاطی نیست
و جدار دنده‌های نی به دیوار اتاقم
دارد از خشکی‌ش می‌ترکد
ـــ چون دل یاران که در هجران یاران ـــ
قاصد روزان ابری، داروگ!
کی می‌رسد باران؟

«نیما یوشیج»

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment