از شخصیت دوگانه و «اسکیزوفرنی» و «پارانوید» که براهنی راجع به ساعدی میگفت و البته این مجنونی را خصلت بزرگانی چون «نیچه» و «هولدرین» میدانست تا این حجم از داستانهای کوتاه و بلندش تا نوع نگاهش به جامعه و سیاست تا نامههایش به طاهره که انگار اسمش اسم اعظم بود برایش و میان نامههایش تا میتوانست صدایش میکرد تا این خیامخوانی و این قهقهها به ما میگویند ساعدی نابغه بود و چقدر کم گفتهایم از او.
چهارشنبه شبها داستان شب عین قول قدیمیاش رأس ساعت یازده، سومین شب از مجموعهی «#عیاران» را برایتان پخش میکند که با افتخار قصههاییست از #غلامحسین_ساعدی.
با افتخار
#داستان_شب:
@dastaneshab