مسیریابی در شهر بزرگی مانند تهران با وجود امکانات و البته محدودیت‌های خاصی به تشخیص‌های بومی نیاز دارد. استفاده از مسیریاب‌های بومی، راه حل این سردرگمی است.
اپلیکیشن هایی مثل گوگل‌مپ یا مسیریاب ویز استفاده می‌کنند. هر دوی این برنامه‌ها محصول شرکت‌های خارجی است که درک واقعی از فضای شهری ایران ندارند و از کمبود ها و ظرفیت‌های حمل و نقل عمومی در ایران، فیزیک شهر و تحولات ترابری بی خبرند. این برنامه‌ها نمی دانند به طور مثال از متروی صادقیه چند خط اتوبوس و تاکسی به محله های غربی تهران می‌رسد و مردم می‌توانند با استفاده ترکیبی از وسایل نقلیه هم با هزینه کمتر به مقصدشان برسند و هم بتوانند به کاهش آلودگی هوا کمک کنند. در این شهر بلد بودن، بهترین گزینه است.
fna.ir/dbw1el
