پرده چهارم
پيمان خدا را به بهاى ناچيزى مفروشيد

هنوز بندرعباس نرفته بودیم که بچه ها رفتند به رئیس ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز که آن موقع سعید مرتضوی بود کار را توضیح دهند. نقل به مضمون هر چه توضیح میدادند مرتضوی میگفت بروید سر اصل مطلب. سعی کرده بودند جای مهم ترش را توضیح دهند. باز همان را گفته بود. آخر سر گفته بودند اصل مطلب این است که انقلاب شد و یک مشت جوان رفتند جانشان را گرفتند کف دستشان و شهید شدند و الان هم یک عده میخورند و میبرند و تهران را به آتش می کشند و روی دیوارها از بالا تا پایین نظام را فحش می دهند و به ریش مان میخندند. اصل این است بقیه همه اش فرع است!

گفته بود خب حالا فرعش را بگویید.
آخرش بعد از شنیدن کار گفته بود بدانید دارید با یک اژدهای هفت سر می جنگید که یکی از سرهاش همین ستاد مبارزه است! اژدها را نباید از روبرو به سمتش بروید بلکه باید از پشت سر بگیریدش.
گفته بود تنها کمکی که میتوانم به شما بکنم این است که تا زمانی که هستم جلوی دور و وری هایم در ستاد را بگیرم که کاری به شما نداشته باشند!!! در آخر هم خندیده بود و گفته بود که بعد از این که من رفتم هم دیگر خودتان می دانید.
ما آن موقع نمیفهمیدیم چه میگوید ولی بعدها خوب فهمیدیم.

بعد از قصه بندرعباس سازمان بازرسی کل کشور جلسه گذاشته بودند. به خیالمان قرار بود از ما تشکر کنند! جلسه برگزار شد. جلسه ای که از ۶ عصر شروع شد و تا ۱۱ شب طول کشید!‌ رئیس وقت سازمان بازرسی حاج آقا پورمحمدی بودند. یک عزیز دیگری هم در جلسه بود که آن زمان نمی شناختیمش. ابتدا حبیب ما توضیح داد که وضعیت دو بندر بزرگ کشور به چه شکل است. گفت که بندر رجایی درب ندارد! گفت که ما چه کردیم و چقدر درآمد کسب کرده ایم و در بندر شهید رجایی در حال حاضر چه می کنیم.
معاونین سازمان ولی گفتند که دانشگاه چه حقی دارد که به اجرا ورود کند؟! این ها حق ورود نداشتند و این تخلف است. گزارشات قطوری را هم روی میز گذاشتند که این گزارشاتی است که علیه این ها به ما رسیده است!!!

آن عزیز حاضر در جلسه گفت که تخلف این ها را دقیقا بگویید که چیست؟ شما باید بگویید که این ها چه کاری کرده اند و چه نتیجه ای داشته است؟! به معاونین سازمان گفت شما که دنبال قرارداد این بچه ها رفته اید قرارداد سازمان امور مالیاتی با شرکت بول فرانسه را هم بررسی کرده اید؟ معاونین گفتند گزارشی برای ما نیامده است!
آن عزیز رو کرد به حاج آقا پورمحمدی و گفت من متاسفم برای شما و سازمانتان که موضوعات را شکلی بررسی می کنید. به جای این که ببینید چه کرده اند و کارشان چه اثر و نتیجه ای داشته است؟! تا آنجا که در خاطر دارم در ادامه هم گفت اگر خیر دنیا و آخرتت را می خواهی باید از این بچه ها حمایت کنی!

صحبت هایشان که تمام شد. حبیب نقل به مضمون گفت وظیفه ماست که مملکتمان را حفظ کنیم. لازم باشد مسجد به مسجد می رویم و از مردم پول جمع می کنیم تا بزرگترین بندر کشور درب داشته باشد! همانطور که پول جبهه ها را مردم دادند این را هم می دهند ان شاء الله.

حاج آقای پور محمدی مجاب شده بود. حتی شفاهی در همان جلسه ما را ناظر معاونین خودش کرد که گویا سامانه ای برای سازمان بازرسی آماده کرده بودند! با رئیس کل وقت گمرک ایران تماس گرفت و گفت چرا با این ها قرارداد نمی بندید؟! او هم قول داد که قرارداد می بندد.

بعد از جلسه از گمرک تماس گرفتند که شما کی هستید که ما با شما قرارداد ببندیم؟ شما شخصیت حقوقی ندارید!
پیشنهاد شد که ما یک شرکت ثبت کنیم اما بچه ها مخالف بودند. درست یا غلط حسمان این بود که شرکت دنبال سود است و ما اگر دنبال سود باشیم که چرا بیاییم این کار را انجام دهیم!!!

تصمیم این شد که مرکز تحقیقاتی ثبت کنیم با پیشنهاد معاونت پژوهشی وقت دانشگاه تهران اسم مرکز شد مرکز تحقیقاتی سامانه های هوشمند کاربردی. مرکز ما در ادامه تبدیل به پژوهشکده شد. شخصیت حقوقی مد نظر ایجاد شد و پس از طی مراحل اداری و تشریفاتی قراردادهایی با ما بسته شد. قراردادی بابت کار تمام شده استان بوشهر که عید ۹۰ کار اجرای آن به پایان رسیده بود بسته شد. و قرارداد دیگری بابت ۱۴ گمرک کشور. مجموع مبالغ قراردادها یک پنجم مبلغی بود که آن شرکت داده پردازی که قبلتر گفتم، پیشنهاد داده بود.

یادم می آید وقتی قرار شد پول وارد مجموعه شود با این که می دانستیم که برای ادامه کار هم پول لازم است ولی نگران آلوده شدن انگیزه هایی شدیم که تا آن روز فقط به جهت کار برای مملکت مشغول به کار بودند.

حتی در اسکله شهید رجایی قرآن باز کردیم. آیه آمد که:
«و پيمان خدا را به بهاى ناچيزى مفروشيد زيرا آنچه نزد خداست اگر بدانيد همان براى شما بهتر است. آنچه پيش شماست تمام مى ‏شود و آنچه پيش خداست پايدار است و قطعا كسانى را كه شكيبايى كردند به بهتر از آنچه عمل می کردند پاداش خواهيم داد.» (سوره نحل آیات ۹۵ و ۹۶)

ادامه مطلب

✅ @karkhone