😁اروپا از ایران به‌عنوان مهره‌ای در بازی قدرت دو سوی(ترانس) آتلانتیک استفاده می‌کند
😁تلاش E3 برای بازگرداندن رسمی تحریم‌های «اسنپ‌بک» علیه تهران به هدف محدود کردن برنامه هسته‌ای آن نبود
📝 #تریتا_پارسی
(۱۹ سپتامبر ۲۰۲۲)
شورای امنیت سازمان ملل متحد امروز از طریق مکانیسم «اسنپ‌بک» تمامی تحریم‌های سازمان ملل که پیش‌تر تحت توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ با ایران لغو شده بودند را بازمی‌گرداند.
این اقدام از سوی آلمان، فرانسه و بریتانیا – همان قدرت‌هایی که توافق ۲۰۱۵ را طراحی کردند – آغاز شده و اکنون آن‌ها آخرین مسیر دیپلماتیک را از بین می‌برند و مسیری به سوی تقابل را تثبیت می‌کنند.
همان‌طور که پیش‌تر، هنگامی که E3 برای اولین بار مکانیسم اسنپ‌بک را فعال کرد، اشاره کردم، این دیگر درباره برنامه هسته‌ای ایران نیست؛ این یک استراتژی اتحادیه اروپا برای همسو کردن آمریکا در مورد اوکراین است:
شراکت عمیق‌تر ایران با روسیه در جنگ اوکراین، ایران را در نگاه اروپا به یک تهدید مستقیم تبدیل کرده است. روابط اقتصادی اتحادیه اروپا با تهران پس از سال‌ها تحریم ناچیز است. در همین حال، وابستگی اروپا به روابط ترانس‌آتلانتیک – نظامی، سیاسی و اقتصادی – بسیار بیشتر از سال ۲۰۰۳ است.
در این زمینه، تشدید تنش با ایران دو هدف اروپایی را دنبال می‌کند. اول، تهران را به دلیل همسویی با مسکو مجازات می‌کند و پیامی می‌فرستد که حمایت از روسیه هزینه‌های سنگینی دارد. دوم، اروپا را با عناصر تندرو در دولت ترامپ همسو می‌کند، در زمانی که روابط ترانس‌آتلانتیک تحت فشار تاریخی قرار دارد. برای رهبران اروپایی که به شدت به دنبال حفظ حسن نیت آمریکا هستند، ایران به یک قربانی مناسب تبدیل شده است.
هیچ‌یک از این‌ها گمانه‌زنی نیست. صدراعظم آلمان اخیراً اذعان کرد که اسرائیل، با بمباران ایران در ژوئن، «کار کثیف را برای همه ما انجام می‌دهد». این اظهارنظر به‌طور غیرمعمولی صریح بود. این نشان‌دهنده چیزی است که بسیاری در پایتخت‌های اروپایی به‌طور خصوصی اذعان می‌کنند: اقدامات نظامی اسرائیل علیه ایران به منافع اروپا خدمت می‌کند، زیرا دولتی را که اکنون با روسیه همسو است تضعیف می‌کند.
به همین دلیل است که من مدت‌هاست به اثربخشی تلاش‌های شجاعانه برای جلوگیری از اسنپ‌بک تردید دارم. اگر یک طرف قاطعانه تصمیم به فعال‌سازی آن برای اهداف خود داشته باشد، امتیازات هسته‌ای به‌تنهایی بعید است کافی باشند.
گزارش شده است که ایرانی‌ها مستقیماً با آمریکا وارد مذاکره شده و پیشنهادی برای مصالحه ارائه کرده‌اند: به‌عنوان گام اولیه، آن‌ها ذخایر اورانیوم غنی‌شده ۶۰ درصدی خود را بازپس می‌گیرند و رقیق می‌کنند در ازای تعویق موقت مهلت اسنپ‌بک برای چند ماه. در این فاصله، آمریکا باید تضمین‌های محکمی ارائه دهد که هیچ اقدام نظامی علیه ایران انجام نخواهد شد. پس از بازپس‌گیری اورانیوم غنی‌شده توسط ایران، بند اسنپ‌بک باید به‌طور دائم لغو شود؛ ذخایر اورانیوم باید به ۲۰ درصد رقیق شوند؛ و آمریکا باید تحریم‌هایی را که قبلاً توافق شده بود، لغو کند. این یک توافق موقت خواهد بود که به دنبال آن مذاکراتی برای یک توافق جامع و نهایی انجام می‌شود. مسائل بحث‌برانگیز دیگر – مانند دامنه غنی‌سازی و شدت بازرسی‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی – به توافق نهایی موکول خواهد شد
شایعات حاکی از آن است که دولت ترامپ این پیشنهاد را رد خواهد کرد – زیرا استراتژی آن مبتنی بر افزایش تحریم‌های «فشار حداکثری» است، با این اعتقاد که ایران در آستانه فروپاشی است و تنها فشار بیشتری نتایج را به همراه خواهد داشت. E3 نیز قصد دارند به واشنگتن اختیار اسنپ‌بک را بدهند، به امید اینکه سیاست تهاجمی‌تری نسبت به روسیه را تثبیت کنند.
از آنجا که روسیه برای اروپا مهم‌تر از ایران است و از آنجا که جلب رضایت اسرائیل برای واشنگتن مهم‌تر از اجتناب از تقابل با ایران است، به نظر می‌رسد محتوای پیشنهاد ایران بی‌اهمیت باشد.
این موقعیت یادآور مذاکره‌ای مشابه در سال ۲۰۱۱ است، همان‌طور که در کتابم درباره دیپلماسی هسته‌ای اوباما شرح دادم: ترکیه و برزیل موفق شدند موافقت ایران با خواسته‌های آمریکا برای جلوگیری از تحریم‌های سازمان ملل را جلب کنند. اما بدون اطلاع برازیلیا و آنکارا، دولت اوباما قبلاً توافقی با روسیه انجام داده بود – توافقی مبتنی بر موافقت مسکو با تحریم‌های سازمان ملل – و به تندروهای طرفدار اسرائیل در کنگره اطمینان داده بود که ایران در نهایت تحریم خواهد شد، مهم نیست چه اتفاقی بیفتد.
بنابراین، در لحظه پیروزی‌شان – پس از مذاکرات طولانی که «بله» ایران به خواسته‌های آمریکا را به دست آوردند – اوباما با رد همان توافقی که از لولا و اردوغان خواسته بود به دست آورند، جشن را خراب کرد.
https://responsiblestatecraft.org/iran-snapback-sanctions-nuclear/
😁Ellinne
😁تلاش E3 برای بازگرداندن رسمی تحریم‌های «اسنپ‌بک» علیه تهران به هدف محدود کردن برنامه هسته‌ای آن نبود
📝 #تریتا_پارسی
(۱۹ سپتامبر ۲۰۲۲)
شورای امنیت سازمان ملل متحد امروز از طریق مکانیسم «اسنپ‌بک» تمامی تحریم‌های سازمان ملل که پیش‌تر تحت توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ با ایران لغو شده بودند را بازمی‌گرداند.
این اقدام از سوی آلمان، فرانسه و بریتانیا – همان قدرت‌هایی که توافق ۲۰۱۵ را طراحی کردند – آغاز شده و اکنون آن‌ها آخرین مسیر دیپلماتیک را از بین می‌برند و مسیری به سوی تقابل را تثبیت می‌کنند.
همان‌طور که پیش‌تر، هنگامی که E3 برای اولین بار مکانیسم اسنپ‌بک را فعال کرد، اشاره کردم، این دیگر درباره برنامه هسته‌ای ایران نیست؛ این یک استراتژی اتحادیه اروپا برای همسو کردن آمریکا در مورد اوکراین است:
شراکت عمیق‌تر ایران با روسیه در جنگ اوکراین، ایران را در نگاه اروپا به یک تهدید مستقیم تبدیل کرده است. روابط اقتصادی اتحادیه اروپا با تهران پس از سال‌ها تحریم ناچیز است. در همین حال، وابستگی اروپا به روابط ترانس‌آتلانتیک – نظامی، سیاسی و اقتصادی – بسیار بیشتر از سال ۲۰۰۳ است.
در این زمینه، تشدید تنش با ایران دو هدف اروپایی را دنبال می‌کند. اول، تهران را به دلیل همسویی با مسکو مجازات می‌کند و پیامی می‌فرستد که حمایت از روسیه هزینه‌های سنگینی دارد. دوم، اروپا را با عناصر تندرو در دولت ترامپ همسو می‌کند، در زمانی که روابط ترانس‌آتلانتیک تحت فشار تاریخی قرار دارد. برای رهبران اروپایی که به شدت به دنبال حفظ حسن نیت آمریکا هستند، ایران به یک قربانی مناسب تبدیل شده است.
هیچ‌یک از این‌ها گمانه‌زنی نیست. صدراعظم آلمان اخیراً اذعان کرد که اسرائیل، با بمباران ایران در ژوئن، «کار کثیف را برای همه ما انجام می‌دهد». این اظهارنظر به‌طور غیرمعمولی صریح بود. این نشان‌دهنده چیزی است که بسیاری در پایتخت‌های اروپایی به‌طور خصوصی اذعان می‌کنند: اقدامات نظامی اسرائیل علیه ایران به منافع اروپا خدمت می‌کند، زیرا دولتی را که اکنون با روسیه همسو است تضعیف می‌کند.
به همین دلیل است که من مدت‌هاست به اثربخشی تلاش‌های شجاعانه برای جلوگیری از اسنپ‌بک تردید دارم. اگر یک طرف قاطعانه تصمیم به فعال‌سازی آن برای اهداف خود داشته باشد، امتیازات هسته‌ای به‌تنهایی بعید است کافی باشند.
گزارش شده است که ایرانی‌ها مستقیماً با آمریکا وارد مذاکره شده و پیشنهادی برای مصالحه ارائه کرده‌اند: به‌عنوان گام اولیه، آن‌ها ذخایر اورانیوم غنی‌شده ۶۰ درصدی خود را بازپس می‌گیرند و رقیق می‌کنند در ازای تعویق موقت مهلت اسنپ‌بک برای چند ماه. در این فاصله، آمریکا باید تضمین‌های محکمی ارائه دهد که هیچ اقدام نظامی علیه ایران انجام نخواهد شد. پس از بازپس‌گیری اورانیوم غنی‌شده توسط ایران، بند اسنپ‌بک باید به‌طور دائم لغو شود؛ ذخایر اورانیوم باید به ۲۰ درصد رقیق شوند؛ و آمریکا باید تحریم‌هایی را که قبلاً توافق شده بود، لغو کند. این یک توافق موقت خواهد بود که به دنبال آن مذاکراتی برای یک توافق جامع و نهایی انجام می‌شود. مسائل بحث‌برانگیز دیگر – مانند دامنه غنی‌سازی و شدت بازرسی‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی – به توافق نهایی موکول خواهد شد
شایعات حاکی از آن است که دولت ترامپ این پیشنهاد را رد خواهد کرد – زیرا استراتژی آن مبتنی بر افزایش تحریم‌های «فشار حداکثری» است، با این اعتقاد که ایران در آستانه فروپاشی است و تنها فشار بیشتری نتایج را به همراه خواهد داشت. E3 نیز قصد دارند به واشنگتن اختیار اسنپ‌بک را بدهند، به امید اینکه سیاست تهاجمی‌تری نسبت به روسیه را تثبیت کنند.
از آنجا که روسیه برای اروپا مهم‌تر از ایران است و از آنجا که جلب رضایت اسرائیل برای واشنگتن مهم‌تر از اجتناب از تقابل با ایران است، به نظر می‌رسد محتوای پیشنهاد ایران بی‌اهمیت باشد.
این موقعیت یادآور مذاکره‌ای مشابه در سال ۲۰۱۱ است، همان‌طور که در کتابم درباره دیپلماسی هسته‌ای اوباما شرح دادم: ترکیه و برزیل موفق شدند موافقت ایران با خواسته‌های آمریکا برای جلوگیری از تحریم‌های سازمان ملل را جلب کنند. اما بدون اطلاع برازیلیا و آنکارا، دولت اوباما قبلاً توافقی با روسیه انجام داده بود – توافقی مبتنی بر موافقت مسکو با تحریم‌های سازمان ملل – و به تندروهای طرفدار اسرائیل در کنگره اطمینان داده بود که ایران در نهایت تحریم خواهد شد، مهم نیست چه اتفاقی بیفتد.
بنابراین، در لحظه پیروزی‌شان – پس از مذاکرات طولانی که «بله» ایران به خواسته‌های آمریکا را به دست آوردند – اوباما با رد همان توافقی که از لولا و اردوغان خواسته بود به دست آورند، جشن را خراب کرد.
https://responsiblestatecraft.org/iran-snapback-sanctions-nuclear/
😁Ellinne
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment