در پی رسانه ای شدن، بلعیدن روستاها توسط سد گتوند؛ شرکت آب و نیرو جواب داده پولش داده ایم..

حکمرانان آب پول میدهند به چند خانواده و منازل را میخرند و صاحبان منازل هم آواره حاشیه شهرها می کنند. اما توجه به این نکته توجه نمیشود که روستاهای هر کشور منابع بقا و تولید خوراکند و در نتیجه متعلق به عموم مردم و خیر عمومی است که به زیر آب می رود نه صرفا چند ملک!

صدها روستا در جریان سدسازی ها به همین سرنوشت تلخ و شوم مبتلا شده و تنها توجیه سدسازان همان شندرغازی که به مالکان منازل پرداخت می کنند است. اینکه بعد از تخریب روستاها چه بلایی بر سر ساکنانش بویژه زنان و کودکان می آید از سیستم حکمرانی آب حذف و صنف سدسازان اساسا به آن کاری ندارد. همانطور که به ناکارآمدی دهها سد بعد از ساخت و هزینه های میلیاردی هدر رفته کار ندارند..

مهمترین اصل حکمرانی آب و خاک و محیط زیست؛ وطن دوستی است. انسان وطن دوست هرگز مصالح کشورش را با پول معامله نمی کند و برای هر پروژه ای با مطالعات میان رشته ای مفصل جوانب کار را حتی تا نیم قرن بعد در نظر می گیرد تا نشود گتوند، نشود سیوند، نشود چمشیر یا تونلهای انتقال آبی که چشمه‌های محلی را کور کرده اند و حیات را میرانده اند. پروژه هایی که برای جامعه محلی مایه عذاب و خسارت بوده است.


©@ruralwomenissues