برداشتی سراسر مغلوط و مشوش که اخیراً در میان راست افراطی ایرانی مُد شده است می‌کوشد تباین محضی میان ایران و اسلام فرض کند. چنین تباینی وجود ندارد. اسلام عین ایران نیست اما بخشی از آن است. آن چیزی که اسلام خوانده می‌شود در قرن‌های پس از وفات محمد (ص) شکل گرفت و از قضا بخش بزرگی از آن در محیطی ایرانی شکل گرفت و با همکاری ایرانیان. فقط کافی است به این نکته اشاره کنیم که تمام محدثان مهم اهل سنت که نویسندگان صحاح سته هستند در خراسان بزرگ متولد شده‌اند و محیطی ایرانی رشد کرده‌اند. یکی از آنها محمد بخاری، فارسی‌زبان و ایرانی بود که مهمترین مجموعه حدیث اهل سنت را نوشته است. احتمالاً  بعضی دیگر از آنها نیز ایرانی بوده‌اند و سایر آنها از اعراب ساکن خراسان. ایرانیان در شکل‌گیری تشیع هم نقشی اساسی داشته‌اند. می‌دانیم که یکی از نواب اربعه امام دوازدهم، حسین بن روح نوبختی ایرانی بود و می‌دانیم که اصولاً خاندان نوبختی چه اهمیت بزرگی در شکل‌گیری تشیع داشتند. من مخصوصاً مثال‌هایی از ابتدای تاریخ اسلام و تشیع زدم، چون دیگر نقش شاعران و عارفان و فیلسوفان ایرانی که در سده‌های بعدی ظهور کردند کم و بیش روشن است. اسلام و تشیع پدیده‌هایی هستند درونی و نه بیگانه!  پیشتر گفته‌ام باز هم می‌گویم سنت ما اقلاً چهار عنصر دارد: عنصر باستانی، اسلامی، یونانی و در دو سده اخیر عناصر غربی که در فرهنگ ما درونی شده است. سیاستی که این در هم تنیدگی فرهنگی را در نظر نگیرد، در بدترین حالت به خشونت و جنگ متوسل می‌شود در بهترین حالت به فحاشی و توده‌های هیستیریک توییتری.
#بابک_مینا

@Ellinne

Comments

Be the first to add a comment