✳️ آیا شاهنامه آخرش خوش است ؟
خیر ،
▪️این یک سخن نیزه زنی و نیش و کنایه آمیز است که می‌گویند ...
▪️شاهنامه با فروپاشی فرهنگ ایرانی به پایان می‌رسد، فرهنگی که فردوسی فرزانه آن را از نو می‌سازد.
▪️شاهنامه را «نسک گریه» هم گویند، آبادانی و شادی ایران تا تازش و یورش به ایران ادامه پیدا می‌کند و شاهنامه از این پس، نسک مویه و شیون بر ایران و تمدنی می‌شود که از بین رفته است.
▪️استاد سخن فردوسی فرزانه
درست در هنگامی که می خواهد شاهنامه را به پايان برساند، نخست نامه #رستم_فرخزاد را گواهِ بازگشتِ ضحاکيان(از ديدگاه رستم فرخزاد) می آورد، سپس و در نامه به #سعدبن_وقاص نيز《تفو باد بر چرخ گردون تفو》، را می سرايد.
▪️رازهايی که پيش بينی #رستم_فرخزاد درباره يورش تازيان و آمدن ضحاکيان را هشدار می دهد به گونه ای به خواننده می رساند که يادتان باشد رويدادِ ضحاک پليد و ستمکار تا هزار سال به درازا کشيد و چنانچه به خود نياييد اين رويداد نيز چنان خواهد بود.
#رستم_فرخزاد به برادر گوشزد می کند که ضحاکيان در راه اند .....
《کشاورز جنگی شود بی هنر
نژاد و بزرگی نيايد به بر
ز پیمان بگردند وز راستی
گرامی شود کژی و کاستی
ربايد همی اين از آن، آن از اين
ز نفرين ندانند باز، آفرين
شود بنده ی بی هنر شهريار
نژاد و بزرگی نيايد به کار
بریزند خون از پی خواسته
شود روزگار مهان کاسته》
▪️اين چکامه ژرف و بن(عمق) افسوس و اندوه و شوربختی خود فردوسی فرزانه هستند از اين شكست ايرانيان.
▪️رستم فرخزاد برای اينکه برای ايرانيان (اگرچه به نام برادر)، روشن سازد که روزگار چگونه خواهد گشت، نمونه ای می آورد ....
《زيان کسان از پی سود خويش
بجويند و دين اندر آرند پيَش》
▪️آیا سخن دیروز فردوسی،
سرنوشت تلخِ امروز ما نیست؟؟؟
▪️سرانجامِ کار و همانگونه که #رستم_فرخزاد پیش بینی کرده بود، سربازان ایران با شنیدن خبر کشته شدن #رستم، شکست خوردند، درفش کاویان که رستم آن را به همراه خود آورده بود و نماد ایران و ایرانیان بود، به دست تازی ها افتاد.
▪️چرا شاهنامه جایی پایان می گیرد که ایران به زمین خورده(سقوط) کرده است ؟؟؟
▪️نخست اینکه انگیزه فردوسی فرزانه نگارش تاریخ ایران باستان است و با شکست ساسانیان از مهاجمان، این تاریخ نیز پایان می‌یابد و دوم اینکه این انتخاب ناشی از هنر فردوسی فرزانه هست، اگر شاهنامه پایان خوشی می‌داشت شاید نگاه ما به درون و ژرف(عمق) رویداد ناگوار، واکش(جلب) نمی‌شد.
⬅️ می گویند که، بزرگی به نام ابوطالب کاشی در دوره یورش مغول، در زمانی که این همه کشتار و تجاوز را می نگرد، بر سر آرامگاه فردوسی فرزانه می آید و غمِ دل خود و همه ایرانیان را فریاد میزند ...
《سلامُ علیک ای حکیم گزین
سرافراز فردوسیِ پاک دین
روانِ تو آسوده و شاد باد
دلت هم زِ بند غم آزاد باد
سر از خاک بردار و ایران ببین
که بی تو خراب است ایران زمین》
▪️آری ... هزار سال است پژواک آوای فردوسی فرزانه در گوش جان ایرانیان، می‌پیچد که ...
گفتار و نوشتارم را با سروده ای از سرور #شفیعی_کدکدنی در ستایش و فروزه(وصف) فردوسی فرزانه پایان می دهم ...
بزرگا ، جاودان مردا
هشیواری و دانایی
نه دیروزی ، که امرزوی
نه امروزی که فردایی
همه دیروز ما از تو ،
همه امروز ما با تو ،
همه فردای ما در تو
که بالایی و والایی
چو زینجا بنگرم،
زان سوی ده قرنت همی بینم که می گویی و می رویی و می بالی و می آیی.
پایان شاهنامه خوش نبود و نیست .
❇️ مطلب ارسالی از: سرور آرش از : گروه « شاهنامه پژوهان سینرغ»
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
خیر ،
▪️این یک سخن نیزه زنی و نیش و کنایه آمیز است که می‌گویند ...
▪️شاهنامه با فروپاشی فرهنگ ایرانی به پایان می‌رسد، فرهنگی که فردوسی فرزانه آن را از نو می‌سازد.
▪️شاهنامه را «نسک گریه» هم گویند، آبادانی و شادی ایران تا تازش و یورش به ایران ادامه پیدا می‌کند و شاهنامه از این پس، نسک مویه و شیون بر ایران و تمدنی می‌شود که از بین رفته است.
▪️استاد سخن فردوسی فرزانه
درست در هنگامی که می خواهد شاهنامه را به پايان برساند، نخست نامه #رستم_فرخزاد را گواهِ بازگشتِ ضحاکيان(از ديدگاه رستم فرخزاد) می آورد، سپس و در نامه به #سعدبن_وقاص نيز《تفو باد بر چرخ گردون تفو》، را می سرايد.
▪️رازهايی که پيش بينی #رستم_فرخزاد درباره يورش تازيان و آمدن ضحاکيان را هشدار می دهد به گونه ای به خواننده می رساند که يادتان باشد رويدادِ ضحاک پليد و ستمکار تا هزار سال به درازا کشيد و چنانچه به خود نياييد اين رويداد نيز چنان خواهد بود.
#رستم_فرخزاد به برادر گوشزد می کند که ضحاکيان در راه اند .....
《کشاورز جنگی شود بی هنر
نژاد و بزرگی نيايد به بر
ز پیمان بگردند وز راستی
گرامی شود کژی و کاستی
ربايد همی اين از آن، آن از اين
ز نفرين ندانند باز، آفرين
شود بنده ی بی هنر شهريار
نژاد و بزرگی نيايد به کار
بریزند خون از پی خواسته
شود روزگار مهان کاسته》
▪️اين چکامه ژرف و بن(عمق) افسوس و اندوه و شوربختی خود فردوسی فرزانه هستند از اين شكست ايرانيان.
▪️رستم فرخزاد برای اينکه برای ايرانيان (اگرچه به نام برادر)، روشن سازد که روزگار چگونه خواهد گشت، نمونه ای می آورد ....
《زيان کسان از پی سود خويش
بجويند و دين اندر آرند پيَش》
▪️آیا سخن دیروز فردوسی،
سرنوشت تلخِ امروز ما نیست؟؟؟
▪️سرانجامِ کار و همانگونه که #رستم_فرخزاد پیش بینی کرده بود، سربازان ایران با شنیدن خبر کشته شدن #رستم، شکست خوردند، درفش کاویان که رستم آن را به همراه خود آورده بود و نماد ایران و ایرانیان بود، به دست تازی ها افتاد.
▪️چرا شاهنامه جایی پایان می گیرد که ایران به زمین خورده(سقوط) کرده است ؟؟؟
▪️نخست اینکه انگیزه فردوسی فرزانه نگارش تاریخ ایران باستان است و با شکست ساسانیان از مهاجمان، این تاریخ نیز پایان می‌یابد و دوم اینکه این انتخاب ناشی از هنر فردوسی فرزانه هست، اگر شاهنامه پایان خوشی می‌داشت شاید نگاه ما به درون و ژرف(عمق) رویداد ناگوار، واکش(جلب) نمی‌شد.
⬅️ می گویند که، بزرگی به نام ابوطالب کاشی در دوره یورش مغول، در زمانی که این همه کشتار و تجاوز را می نگرد، بر سر آرامگاه فردوسی فرزانه می آید و غمِ دل خود و همه ایرانیان را فریاد میزند ...
《سلامُ علیک ای حکیم گزین
سرافراز فردوسیِ پاک دین
روانِ تو آسوده و شاد باد
دلت هم زِ بند غم آزاد باد
سر از خاک بردار و ایران ببین
که بی تو خراب است ایران زمین》
▪️آری ... هزار سال است پژواک آوای فردوسی فرزانه در گوش جان ایرانیان، می‌پیچد که ...
گفتار و نوشتارم را با سروده ای از سرور #شفیعی_کدکدنی در ستایش و فروزه(وصف) فردوسی فرزانه پایان می دهم ...
بزرگا ، جاودان مردا
هشیواری و دانایی
نه دیروزی ، که امرزوی
نه امروزی که فردایی
همه دیروز ما از تو ،
همه امروز ما با تو ،
همه فردای ما در تو
که بالایی و والایی
چو زینجا بنگرم،
زان سوی ده قرنت همی بینم که می گویی و می رویی و می بالی و می آیی.
پایان شاهنامه خوش نبود و نیست .
❇️ مطلب ارسالی از: سرور آرش از : گروه « شاهنامه پژوهان سینرغ»
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment