این پیرمرد هر چقدر به لحظه مرگ نزدیکتر میشود، خرفتتر و یاوهگو تر میشود.
مصدق یکی از دهها نخست وزیر دوران پهلوی بود که با تصمیم و حکم قانونی پادشاه کشور نخست وزیر شد و با تصمیم و حکم پادشاه کشور نیز عزل شد.
کودتایی هم در کار نبود، نتیجه سرپیچی از فرمان قانونی پادشاه کشور، همانی شد که باید میشد.
در مورد منابع ملی ایران بمانند نفت نیز شاهد مزخرفگویی هستیم.
اتفاقا بعد از قرارداد و امتیاز ننگین نفتی دارسی که در دوران قاجار به انگلیس داده شد، در دوران دو پادشاه پهلوی شاهد تلاشهای پیوسته جهت لغو این امتیاز ننگین و تنظیم قراردادهایی هستیم که منافع عالیه کشور و ملت ایران در نظر گرفته میشدند. اصولا شکوفایی اقتصادی دهههای ۴۰ و ۵۰ خورشیدی ایران نیز به همین دلیل بود.
در خرداد ۱۲۸۰ خورشیدی، ۱۲۳ سال پیش، مظفرالدین قاجار امتیاز انحصاری کاوش و بهرهبرداری از نفت، گاز طبیعی و قیر و اوزوکریت ایران را در مقابل مبلغ بیست هزار پوند پول نقد (برای هزینه سفر مظفرالدین قاجار به اروپا)، بیست هزار پوند سهام شرکت و ۱۶ درصد از سود سالیانه شرکت، به مدت ۶۰ سال به ویلیام دارسی، بازرگان انگلیسی داد.
چند سال بعد دولت بریتانیا ۵۱ درصد از سهام شرکت را از دارسی خرید و با این کار عملا شرکت را به شرکت ملی نفت انگلیس تبدیل کرد.
بعد از روی کار آمدن رضاشاه بزرگ، دولت ایران تلاشهای بسیاری را برای متقاعد کردن دولت انگلیسی جهت افزایش سهم ایران از سود سالیانه شرکت انجام داد که همگی بینتیجه ماند.
پس از کارشکنیهای مداوم انگلیس، سرانجام رضاشاه بزرگ، در سال ۱۳۱۱ خورشیدی در اقدامی شجاعانه، یکطرفه قرارداد دارسی را لغو و به آتش کشید.
🔗 @vahid__bahman @PN_KFP