بازگشت به ۳۰۰ سال قبل
ماشینها راپارک کنید.ازاینجا به بعد راباید باموتور، الاغ یا پای پیاده برویم،مثل سایر مردم روستاهای این منطقه ازسفیدکوهِ استان سیستان وبلوچستان. بخشی در بستر رودخانه،بخشی از روی کوههای صاف نشده
اصلابیاییدفراموش کنیم که در سال ۲۰۲۴ زندگی میکنیم. در میان راه باید بارها از موتور پیاده شد تا راننده بتواند موتور را درمسیرهای سنگیِ خیس ولغزان رد کند. هرچندبازهم احتمال افتادن و آسیب دیدن کم نیست
چه کسی گفته باید برای رسیدن از «راهها» عبور کرد؟ مردم اینجا، مسیرهایی که حتی «بیراهه» هم نمیتوان نامش نهاد را برای رسیدن طی میکنند. و چه زود فهمیدیم، راه هرچه سخت بود، مقصد تلختر است. روستاهایی بیآب و برق و تلفن و … آن هم در میان سرمای خشک کوهستان. گویا برگشته بودیم به ۳۰۰ سال قبل مردم ایران
پس از یک شب خوابیدن در کپرهای سرد و روی حصیر، ایمان آوردیم؛ یکی از مهمترین شاخصهای رشد و رفاه هر جامعه «راه» است،که اگر نباشد هیچ کس به مقصد نمیرسد. اینجا منطقه سفیدکوه نیکشهر است. نه نزدیک مرز و نه نقطهای پرت. به سیستان و بلوچستان خوش آمدید
✍️ساجده عرب سرخی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing