‏این روزها را باید وقتی میدیدیم که قند در دلمان آب میشد که "قدرتمند شده ایم". وقتی تحصیلکرده ی ما افتخار میکرد که در سوریه هستیم. این ترس از جنگ و نگرانی عاقبت آن جیک جیک مستون بود. عاقبت اندیش نبودیم که جلوی جنگ سوریه نایستادیم. بی اخلاقی کردیم و چشم خود را روی خون سوری ها بستیم. هم اخلاق را باختیم و هم امروزمان را. وقتی مردم ادلب زیر بمب بودند ما با ظریف معاشقه میکردیم و پشت سپاه می ایستادیم بدون فکر هیچ زمستانی. از آن عمق استراتژیک و افتخار به قاتل کودکان سوریه، قاسم سلیمانی،حالا سهممان ترس از جنگ شده. باید زودتر حسابمان را از جمهوری اسلامی جدا میکردیم. ‏

زینت المجالس
____
@ajibzad