نامه های آلی را که خواندم و کتاب را بستم فکر کردم تا آخر عمر این کتاب را هر چند وقت یک بار بخوانم. هر وقت لابه لای فرصت های کوتاه روزانه حتا اگر روزی یک نامه را بخوانم، برای آن روزم کفایت می کند که هم بیاموزم و هم سرگرم شوم و هم وادار به تفکر و اندیشیدن. فرق این کتاب با سایر کتاب ها در اینست که هر نامه ای را که به طور اتفاقی باز کنی و بخوانی مثل فال حافظ به خواننده معنا انتقال می دهد و ضرورتی در دانستن نامه های قبلی یا بعدی نیست. هر نامه بخودی خود حرف را تمام و کمال می زند و هر کدام از نامه ها مثل یک داستان کوتاه می باشند که در مجموع یک رمان را تشکیل می دهند. هر چند در این رمان جای یک اتفاق خالیست. که البته این خود نوعی خاص و نو در نوشتن می تواند باشد و مخاطب خاص خودش را می طلبد و خلق نوعی جذاب از نوشتن است.
نامه های آلی رمانیست که هم چون دنیای سوفی سراسر حرف های فلسفی با سبکی مدرن و نو و مطابق معضلات انسانی-درونی و بیرونی- به روز نوشته شده است؛ با زبانی شاعرانه و صمیمی و گاها اعتراضی به دنیا و آدم هایش از روشنفکرها بگیر تا روشنفکرنماها و حتا عامه. در این کتاب متفاوت، نثر معیار با درونیات گفتاری در مرز فکر و احساس است .
راوی اول شخصی که زیاد در باره ی هر چیزی فکر می کند و حرفایش هم برای همه قابل فهم و به دور از طمطراق و تجمل است. راحت حرفش را می زند و درد اجتماع را در لایه می رساند. مراجعه کنید به نامه ی یازدهم که احتمالا حرف بنده را تایید بفرمایید.
تعلیق زبانی در کار منحصر به فرد است و هر نامه که خوانده می شود اشتیاق خواننده برای نامه ی بعدی و این که بعد چه می شود، بیشتر به وجود می آید.
این کتاب بسیار ارزشمند خواننده را با درونیات ذهن یک راوی متفکر و غمخوار دردهای انسانی، که می شود با آن ها همذات پنداری کرد، آشنا می کند. هر وقت که کتابخوان ویار خوندن دارد می تواند نامه های آلی را باز کند ونامه ای از نامه های آن را بخواند. زمان زیادی هم صرف نمی شود. هر نامه ای می توند به خواننده حرف هایی را یاد بدهد حرف هایی را که تا حالا نوشته نشده اند.

یادداشت خانم ناهید شاه محمدی
با سپاس از ایشان