چندی پیش «پاول دورُف»، مدیر و مالک و سازنده ی اصلی تلگرام، یادداشتی در صفحه‌ی تلگرام‌اش منتشر کرد که دربردارنده‌ی نکات تأمل‌برانگیزی بود. یکی از دوستانم، که حاضر نشد اسم‌اش را ببرم، این یادداشت را ترجمه کرد و دراختیار من گذاشت. مطالب دورُف چندان ربطی به حوزه‌ی فناوری ندارد؛ اما چون از سوی او مطرح شده‌است، من آن را در این صفحه منتشر خواهم کرد. ضمن این‌که می‌توانیم ارتباطش را با نوع کاربریِ ما در حوزه‌ی فناوری هم مشخص کنیم. من یادداشت دورف را نمونه‌ی نسبتاً خوبی برای شیفتگانِ اپل می‌دانم. دقت داشته باشیم که کاربرِ یک برَند و پلتفرم بودن، با شیفتگی به آن تفاوت دارد. در وضعیت کاربر، شما نیازهای خود را برطرف می‌کنید و در وضعیت شیفتگی، شما به یک مصرف‌کننده‌ی بی‌چون‌وچرای آن تبدیل می‌شوید. من دوستی دارم که او را برای هوش بسیار بالایش در تمام زمینه‌های علمی می‌ستایم. هم‌چنین دارای قدرت یادگیری بالا و پشت‌کار فراوان است. از او باهوش‌تر و دانش‌مندتر در زندگی‌ام ندیده‌ام. در دانش رایانه و الکترونیک، کم‌نظیر و ستودنی است. این دوستم، که از تمام دست‌گاه‌هایش به‌شکل حرفه‌ای استفاده می‌کند (بازی، کار گرافیکی، نرم‌افزار، سخت‌افزار و...) گوشیِ او یکی از مدل‌های نسبتاً خوبِ شرکتِ شیائومی است. پیش‌از آن هم یکی از مدل‌های شرکت هوآوِیْ را داشت. آن‌قدر که او از آیفون و مک و ویندوز و لینوکس و اندروید می‌داند، کسی را ندیده‌ام که بداند؛ اما انتخابش در گوشی یک مدل از شیائومی بود؛ آن‌گاه کسانی هستند که کل فعالیت‌شان عکاسی و شبکه‌های مجازی است و اصرار دارند که حتماً باید بالاترین مدلِ اپل را بگیرند! جالب این‌جاست که در سال‌های اخیر در تمام رده‌بندی‌های دوربین، دوربین‌های اپل هرگز در صدر نبوده‌اند؛ جزو برترین‌ها بوده‌اند؛ اما در صدر نبوده‌اند. اخیراً هم که اپل شارژر و کابل آن را از جعبه‌ی گوشی حذف کرده و مدعی شده‌است که برای حفظ محیط زیست این کار را کرده‌است! شما این حرف‌ها را فقط از شرکتی خواهید شنید که دومین برند ارزش‌مند دنیا است، اما گوشی‌ای که می‌زند ارزش‌اش ۳۵۰ دلار است و به شما هزار دلار می‌فروشد! و این‌ها سیاست‌هایی پی‌درپی و پشت‌سرهم است که شُمای مصرف‌کننده را مجاب کند که بهترین کالا را خریده‌اید و این کالا قطعاً نیازِ شما است و در ادامه هم باید دیگر محصولاتش را بخرید! این ایجاد نیاز مصنوعی فقط در عرصه‌ی سخت‌افزار نیست؛ بلکه در عرصه‌ی نرم‌افزار هم است. اتکای شدید به نصب «نرم‌افزار» و «برنامک» نمود ببرونیِ این وابستگی‌های غیرضروری است. این‌که شما برای هر کار کوچک و بزرگی یک نرم‌افزار و برنامک جدید نصب می‌کنید و گوشی و رایانه‌ی خود را دراختیارِ سازندگانِ این نرم‌افزارها و برنامک‌ها می‌گذارید. از برنامک‌های تقویم و استیکر و مسیریاب و آب‌وهوا گرفته تا برنامک‌های پخش‌کننده‌ی فایل، تبدیل‌کننده، ویرایش فایل، آنتی ویروس و مانند این‌ها. به‌هرروی، پیش‌نهاد می‌کنم یادداشت «پاول دورُف» را بخوانید و اگر مناسب دیدید، برای دیگران هم بفرستید. فقط این را هم بگویم که به این یادداشت هم نقد وارد است؛ اما من برای طولانی‌تر نشدنِ آن، فقط اصل یادداشت را منتشر می‌کنم.
#مصرف‌گرایی
#نیاز_مصنوعی
#پاول_دورف
@ELECOMP_01
چندی پیش «پاول دورُف»، مدیر و مالک و سازنده ی اصلی تلگرام، یادداشتی در صفحه‌ی تلگرام‌اش منتشر کرد که دربردارنده‌ی نکات تأمل‌برانگیزی بود. یکی از دوستانم، که حاضر نشد اسم‌اش را ببرم، این یادداشت را ترجمه کرد و دراختیار من گذاشت. مطالب دورُف چندان ربطی به حوزه‌ی فناوری ندارد؛ اما چون از سوی او مطرح شده‌است، من آن را در این صفحه منتشر خواهم کرد. ضمن این‌که می‌توانیم ارتباطش را با نوع کاربریِ ما در حوزه‌ی فناوری هم مشخص کنیم. من یادداشت دورف را نمونه‌ی نسبتاً خوبی برای شیفتگانِ اپل می‌دانم. دقت داشته باشیم که کاربرِ یک برَند و پلتفرم بودن، با شیفتگی به آن تفاوت دارد. در وضعیت کاربر، شما نیازهای خود را برطرف می‌کنید و در وضعیت شیفتگی، شما به یک مصرف‌کننده‌ی بی‌چون‌وچرای آن تبدیل می‌شوید. من دوستی دارم که او را برای هوش بسیار بالایش در تمام زمینه‌های علمی می‌ستایم. هم‌چنین دارای قدرت یادگیری بالا و پشت‌کار فراوان است. از او باهوش‌تر و دانش‌مندتر در زندگی‌ام ندیده‌ام. در دانش رایانه و الکترونیک، کم‌نظیر و ستودنی است. این دوستم، که از تمام دست‌گاه‌هایش به‌شکل حرفه‌ای استفاده می‌کند (بازی، کار گرافیکی، نرم‌افزار، سخت‌افزار و...) گوشیِ او یکی از مدل‌های نسبتاً خوبِ شرکتِ شیائومی است. پیش‌از آن هم یکی از مدل‌های شرکت هوآوِیْ را داشت. آن‌قدر که او از آیفون و مک و ویندوز و لینوکس و اندروید می‌داند، کسی را ندیده‌ام که بداند؛ اما انتخابش در گوشی یک مدل از شیائومی بود؛ آن‌گاه کسانی هستند که کل فعالیت‌شان عکاسی و شبکه‌های مجازی است و اصرار دارند که حتماً باید بالاترین مدلِ اپل را بگیرند! جالب این‌جاست که در سال‌های اخیر در تمام رده‌بندی‌های دوربین، دوربین‌های اپل هرگز در صدر نبوده‌اند؛ جزو برترین‌ها بوده‌اند؛ اما در صدر نبوده‌اند. اخیراً هم که اپل شارژر و کابل آن را از جعبه‌ی گوشی حذف کرده و مدعی شده‌است که برای حفظ محیط زیست این کار را کرده‌است! شما این حرف‌ها را فقط از شرکتی خواهید شنید که دومین برند ارزش‌مند دنیا است، اما گوشی‌ای که می‌زند ارزش‌اش ۳۵۰ دلار است و به شما هزار دلار می‌فروشد! و این‌ها سیاست‌هایی پی‌درپی و پشت‌سرهم است که شُمای مصرف‌کننده را مجاب کند که بهترین کالا را خریده‌اید و این کالا قطعاً نیازِ شما است و در ادامه هم باید دیگر محصولاتش را بخرید! این ایجاد نیاز مصنوعی فقط در عرصه‌ی سخت‌افزار نیست؛ بلکه در عرصه‌ی نرم‌افزار هم است. اتکای شدید به نصب «نرم‌افزار» و «برنامک» نمود ببرونیِ این وابستگی‌های غیرضروری است. این‌که شما برای هر کار کوچک و بزرگی یک نرم‌افزار و برنامک جدید نصب می‌کنید و گوشی و رایانه‌ی خود را دراختیارِ سازندگانِ این نرم‌افزارها و برنامک‌ها می‌گذارید. از برنامک‌های تقویم و استیکر و مسیریاب و آب‌وهوا گرفته تا برنامک‌های پخش‌کننده‌ی فایل، تبدیل‌کننده، ویرایش فایل، آنتی ویروس و مانند این‌ها. به‌هرروی، پیش‌نهاد می‌کنم یادداشت «پاول دورُف» را بخوانید و اگر مناسب دیدید، برای دیگران هم بفرستید. فقط این را هم بگویم که به این یادداشت هم نقد وارد است؛ اما من برای طولانی‌تر نشدنِ آن، فقط اصل یادداشت را منتشر می‌کنم.
#مصرف‌گرایی
#نیاز_مصنوعی
#پاول_دورف
@ELECOMP_01
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment