🐿 🐤 رفتارگرایان بر آن باور بودند که میتوان رفتار را بدون توجه به سایر بخشهای زیستشناسی، ساختمان ژنتیکی حیوان و یا پیشینهای تکاملی گونه مطالعه نمود. روانشناسی تبدیل شد به مطالعهی فرآیند یادگیری در حیوانات آزمایشگاهی. اسکینر ، نام آشناترین روانشناس دهههای میانی قرن بیستم، کتابی با عنوان رفتار ارگانیسمها نوشت که در آن تنها ارگانیسمهای مورد مطالعه موش و کبوتر بودند و تنها رفتارها پایین آوردن دسته و نوک زدن به دکمه. روانشناسان تنها زمانی به این نکته پی بردند که گونهها و غرایزشان اهمیت دارد که گذرشان به سیرک افتاد. در مقالهای با عنوان «بدرفتاری ارگانیسمها» کلر و ماریان برليد که هر دو دانشجویان اسکینر بودند، گزارش دادند که وقتی تلاش کردند از تکنیکهای اسکینر برای تربیت حیوانات به منظور انداختن ژتون در ماشین استفاده کند، جوجهها به ژتونها نوک زدند، راکونها ژتونها را شستند، و خوکها ژتونها را با غذا اشتباه گرفتد.
✍️استیون پینکر
@SciBookReaderگروه کتابخوانی علمی
👇https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDGNSW0XTSk_uA