جوزپه تارتینی، آهنگساز معروف قرن هجدهم ایتالیایی، یه روز به دوستش گفت یه خوابی دیدم. خواب دیدم شیطان اومده پهلوم و میگه اومدم که نوکریت رو بکنم. تو خواب ویولون رو دستم گرفتم و کمی نواختم، بعدش ویولون رو دادم دست شیطان و گفتم حالا تو بنواز.
شیطان تو خواب ویولون رو دست گرفت و طوری نواخت که در دورترین تصوراتم هم خیالش رو نمیکردم. چنان زیبا و گوشنواز، با هوشمندی و نبوغ بالا، که در بالاترین درجات وهم و خیال هم نمیتونستم بهش دست پیدا کنم. احساس کردم نفسم برید. بیدار شدم. ویولون رو دست گرفتم تا همون قطعه رو تکرار کنم.
تارتینی گفت تفاوت چیزی که من زدم با چیزی که شنیدم انقدر زیاد بود که اگه به عشق موسیقی نبود، ویولونم رو برای همیشه میشکستم. تاریتینی چند سال روی این قطعه کار کرد و بالاخره چیزی ساخت به اسم «تحریر شیطان» یا «سونات شیطان» که از ماندگارترین قطعات موسیقی شد.
قطعهی سختیه برای نواختن و چیرده دستی تارتینی بر ویولون در این قطعه بینظیره. پونزده دقیقهست و در لحظات پایانی قطعه، انگار تارتینی به رستگاری میرسه.
این قطعه رو میتونید از لینک یوتیوب زیر بشنوید:
https://youtu.be/zN2MngmqZ5o
@flith