عجب!
خدايي که انسانها را به شرطي دوست دارد که به او اعتقاد داشته باشند
و آدمهايي را که به اين عشق و دوستي اعتقاد ندارند با نگاههايِ غضبناک و تهديد آميز مي نگرد!
عجيب است!
زيرا احساس قادر مطلق؛ يک عشق قراردادي و مشروط است!
عشقي که حتي نتوانسته است بر احساس عزت و سربلندی و روحيهی کينه توزی غلبه کند. چقدر اين چيزها شرقي هستند! براي انتقاد از کل مسيحيت اين جمله کافي است که:
[بر فرض که من تو را دوست داشته باشم؛ اين به تو چه ربطي دارد]
✍نیچه
📚حکمت شادان، كتاب سوم، ۱۴۱
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing