چِقَدَر جالب میشود
هرجایی
دلسوزی
برای ایران موج میزند
و فرهیختگی برجستگی میجوید
با انصاف بنگرید
میبینید
بالای متن بالا باید قرار گیرد
و در هرصورت
با آن تناسب خاصی پیدا میکند
و تاب آئینه بینی میطلبد
نگاه که میکنم
...
البته اختصاصا برای بخش فارسی
وزارت امور خارجه آمریکا و استادان اخلاق نوشته شده است
ــــ
اینگونه ، ساحت احساسات و عواطف مخاطبان مستقیم قانع میشود که مرید نیستند و استاد به آنها آزادی سهمگین برای تفکر و انتخاب را پیش مینهد . اما آیا ایشان با کاربرد ساحت گفتار و رفتارشان سرگرم توسعه این اقناع به ساحت باور مریدان هم شده اند؟ مطلب زیر را در مورد هنرمندی که تازه سکوت شکسته است، هل هلکی نوشته ام که به کار مریدسنجی و ... می آید ، برای رسیدن به بلوغ میتواند یک پیش درآمد باشد تا بلایی که در مطلب به آن اشاره کرده ام بر اساس رویه مریدان که با توصیه اساتید در صد سال گذشته ساری بوده است و اکنون دیگر از مقررات انتشار و گسترش و توسعه دانش و هنر و ادب و اخلاق و ... در ایران شده است ، آن را با ادیت کوچکی بنام خود بزنند ، ــــــــــــــــــــــــــــــ ـــ البته حقیقتا ضرورت حمایت احساس میشود و احتمالا در ادامه از ورژن بالاتر گفته خواهد شد تا این کلیشه ها را برای سُر دادن هنرمندانی! که با استبداد زمانی کنار آمده اند به سوی دیگر سر استبداد شاید بتوان شکست. احتمالا فساد ج.ا. الگویی شده است که همه رسانه ها را میتوان در چهارچوب آن، تبدیل به معلم اخلاق و ادب کرد و همه ناخودآگاه میدانند که اخلاق و ادب تنها بر ستونهای شرف و انسانیت ـحقوق اولیه انسانی و نه عرفی و عرفانی ـ قابلیت ابتناء دارد. در غیر اینصورت فساد است که زرورق روی آن با ادب کشیده اند! سطح آگاهی را معیار اگر قرار دهیم متوجه میشویم ، موفقیتی نیست که در ایران بدون سکوت اختیار کردن در برابر بدرفتاریهای دایره فاسد رژیم بدست آمده باشد ـ اینجا میتوان از عنصر بالغ شدن یا مچوریتی سوء استفاده کرد و دلیل آن خواهد آمد ـ . بدرفتاریها چهل سال است که حاکم است! شما که نمیخواهید موفقیتهای پس از این اعتراض را ، موفقیت محسوب کنید ؟ هنرمندی را نام ببرید که از آغاز با سکوت در برابر این رژیم آغاز نکرده باشد و موفق هم بوده باشد تا متهم به آقازاده پروری نشوید؟ شما که میشناسید، پس معرفی کنید؟ البته برای یاری به مخاطبانتان در این زمینه و تنها آگاهی بخشی باید اضافه کنم، ـ البته شما کاملا از آن آگاهید! ـ در داخل چون خارج از کشور، هر ایرانی خلاقی اگر با عدم سکوت به نارواییهایی که منش استبدادی به ایرانیان روا میدارد ، به کار هنری بپردازد ، نه تنها از هیچ حمایتی برخوردار نمیشود ، بلکه اسپانسرهای همین افرادِ تازه سکوت شکسته بدون هیچ انعکاسی، به اتهام پای در کفش بزرگان کردن ، خلاقیت آنها را بدون رعایت هیچ ادب و اخلاقی ، با یک ادیت حرفه ای بنام یکی از همین تازه سکوت شکستگان مهر میزنند، از شعر گرفته تا خلاقیت در زمینه های دیگر...