⭕️ وقتی که تصمیم به اهدای اعضای بدنم گرفتم

📌بر خلاف تصور برخی، اهدای عضو برخی بر این تصورند که اهدای عضو شاید برخلاف آموزه‌های دینی آن‌ها باشد، اما چنین نیست

♦️سالانه بیش از ۱۵۰هزار نفر در پاکستان بر اثر نارسایی اعضای بدن جانشان را از دست می‌دهند. این آمار شامل ۴۰هزار بیمار مبتلا به نارسایی کلیه، ۷۰هزار مبتلا به بیماری‌های جگر/کبد، و ۱۵هزار نفر دیگر مبتلا به بیماری‌های قلبی است.

♦️دوستان! درست سه سال پیش در چنین روزی، من اهدا کنندۀ اعضای بدنم شدم. ما معمولاً قبل از تصمیم‌گیری در مورد خودمان، با چند تن از افرادی که به ما نزدیک‌اند مشورت می‌کنیم. اما من این تصمیم را شخصاً خودم گرفته بودم.

♦️یک شب، سایت انستیتو اورولوژی و پیوندِ اعضای سند در شهر کراچی را باز کردم و فرم اهدای اعضای بدن پس از مرگ را پُر کردم.

♦️برخی خواهند گفت: چرا چنین کردی؟ اول این که بدنِ من، در اختیارِ خودِ من است؛ دوم این که چند ماه پیش برای عیادت از یکی از خویشاوندان به بیمارستان رفتیم. خواهر کوچکمان نیز با ما بود. در مسیر طبقۀ مورد نظر بیمارستان، خواهر ما با دوستی از مدرسه‌اش روبرو شد. پدربزرگ او در بیمارستان بستری بود. کلیه‌اش از کار افتاده بود. برخی از اعضای خانواده وی تحت معاینه بودند تا برای نجات جان بیمار، عمل پیوند کلیه انجام شود. نگرانی و سراسیمگی خانوادۀ او در آن زمان برایم انگیزاننده بود و مرا در مورد خیلی چیزها به فکر واداشت.

📝ادامه مطلب…

Comments

Be the first to add a comment