🔻یک خانواده سوری پس از یک دهه جدایی بالاخره در کلگری دور هم جمع شدند
🔹 بعد از نزدیک به ٨ سال دوندگی مهاجرتی، اشک‌ها و امیدهای بی‌پایان، یک خانواده سوری بالاخره در فرودگاه بین‌المللی کلگری کنار هم ایستادند.
🔹 وقتی Attaf Rsheidat دخترش Baraah Mohammad، دامادش Raed و دو نوه‌اش را دید، فقط یک کلمه توانست بگوید: «حبیبی.»
🔹 خانواده سال ۲۰۱۶ از جنگ سوریه گریخته و به آلبرتا رسیده بودند، اما Baraah و همسرش که در اردن گیر افتاده بودند، نتوانستند همراهشان بیایند.
🔹 درخواست‌های پناهندگی آنها یک‌بار به خاطر ظرفیت برنامه رد شد، یک‌بار به خاطر نگرانی افسر مهاجرت از فعالیت‌های شبکه‌های اجتماعی Raed، و بار دیگر از سوی اسپانسر خصوصی که حمایت خود را پس گرفت.
🔹 در تمام این سال‌ها، خانواده در اردن با کمبود پول، تبعیض علیه پناهجویان سوری و نبود خدمات درمانی دست‌وپنجه نرم می‌کردند.
🔹 دو کودکشان Sima (متولد ۲۰۱۶) و Ziad (متولد ۲۰۲۰) در همین شرایط سخت به دنیا آمدند و گاه با کمک‌های برنامه جهانی غذا روزگار می‌گذراندند.
🔹 در ۲۰۲۱ پدر خانواده Tamer بر اثر جراحات ناشی از انفجار در سوریه جان باخت، بدون اینکه دوباره دخترش را ببیند. درخواست بشردوستانه‌ای که مادر خانواده فرستاد هم در سال ۲۰۲۲ رد شد.
🔹 اما بالاخره سه هفته پیش، پس از آخرین پرونده‌ای که وکیل مهاجرت Bjorna Shkurti پیگیری کرد، اقامت خانواده روی دلایل انسان‌دوستانه تایید شد.
🔹 حالا برادر Baraah در لث‌بریج خانه جدیدی خریده و یک سوییت مخصوص آنها ساخته تا زندگی تازه‌شان را آغاز کنند. او می‌گوید: «هیچ‌وقت امیدم را از دست ندادم.»
🔹 خانم Attaf می‌گوید با دیدن دختر و نوه‌هایش حس می‌کند دوباره کامل شده است: «الان خوشبختم… همین برایم کافی است.»
❤️ پست خوبی بود؟ لایک کنید
✍🏻 سوالی دارید؟ کامنت بگذارید
🔄 به درد کسی می‌خورد؟ فوروارد کنید
✅ بعدا ممکن است به دردتان بخورد؟ سیو کنید
@AtashDaily
🔹 بعد از نزدیک به ٨ سال دوندگی مهاجرتی، اشک‌ها و امیدهای بی‌پایان، یک خانواده سوری بالاخره در فرودگاه بین‌المللی کلگری کنار هم ایستادند.
🔹 وقتی Attaf Rsheidat دخترش Baraah Mohammad، دامادش Raed و دو نوه‌اش را دید، فقط یک کلمه توانست بگوید: «حبیبی.»
🔹 خانواده سال ۲۰۱۶ از جنگ سوریه گریخته و به آلبرتا رسیده بودند، اما Baraah و همسرش که در اردن گیر افتاده بودند، نتوانستند همراهشان بیایند.
🔹 درخواست‌های پناهندگی آنها یک‌بار به خاطر ظرفیت برنامه رد شد، یک‌بار به خاطر نگرانی افسر مهاجرت از فعالیت‌های شبکه‌های اجتماعی Raed، و بار دیگر از سوی اسپانسر خصوصی که حمایت خود را پس گرفت.
🔹 در تمام این سال‌ها، خانواده در اردن با کمبود پول، تبعیض علیه پناهجویان سوری و نبود خدمات درمانی دست‌وپنجه نرم می‌کردند.
🔹 دو کودکشان Sima (متولد ۲۰۱۶) و Ziad (متولد ۲۰۲۰) در همین شرایط سخت به دنیا آمدند و گاه با کمک‌های برنامه جهانی غذا روزگار می‌گذراندند.
🔹 در ۲۰۲۱ پدر خانواده Tamer بر اثر جراحات ناشی از انفجار در سوریه جان باخت، بدون اینکه دوباره دخترش را ببیند. درخواست بشردوستانه‌ای که مادر خانواده فرستاد هم در سال ۲۰۲۲ رد شد.
🔹 اما بالاخره سه هفته پیش، پس از آخرین پرونده‌ای که وکیل مهاجرت Bjorna Shkurti پیگیری کرد، اقامت خانواده روی دلایل انسان‌دوستانه تایید شد.
🔹 حالا برادر Baraah در لث‌بریج خانه جدیدی خریده و یک سوییت مخصوص آنها ساخته تا زندگی تازه‌شان را آغاز کنند. او می‌گوید: «هیچ‌وقت امیدم را از دست ندادم.»
🔹 خانم Attaf می‌گوید با دیدن دختر و نوه‌هایش حس می‌کند دوباره کامل شده است: «الان خوشبختم… همین برایم کافی است.»
❤️ پست خوبی بود؟ لایک کنید
✍🏻 سوالی دارید؟ کامنت بگذارید
🔄 به درد کسی می‌خورد؟ فوروارد کنید
✅ بعدا ممکن است به دردتان بخورد؟ سیو کنید
@AtashDaily
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment