◽️🖌 بامداد اعتماد
صبح ۷ اکتبر ۲۰۲۳، خامنهای در تهران بود، بشار اسد در دمشق، یحیی سنوار در غزه بود، و حسن نصرالله در بیروت. در آن روزها احتمالا نگرانی اصلی خامنهای و حماس، صلح عربستان و اسرائیل بود. صلح عربستان و اسرائیل، آن هم بدون تشکیل دولت فلسطینی، ضربهای جبرانناپذیر به آرمان فلسطین بود.
به این فضا این را هم اضافه کنید که خامنهای ضعف دولت بایدن در جنگ روسیه و اوکراین را میدید. تصور خامنهای این بود که یکسال پیش از انتخابات آمریکا، در اوج ضعف بایدن فرصتی مناسب بوجود آمده است که جمهوریاسلامی ضربهای کاری به اسرائیل بزند، و صحنه سیاست در منطقه را تغییر دهد.
پیشبینی خامنهای این بود که حمله به اسرائیل با عکسالعمل شدید دولت اسرائیل مواجه خواهد شد، اما این عکسالعمل طولانیمدت نخواهد بود. اسرائیل یک یا دو ماه به غزه حمله خواهد کرد، اما در نهایت زیر فشار گسترده دولتها و افکار عمومی در آمریکا و اروپا مجبور به پذیرش آتشبس خواهد شد.
پذیرش آتشبس توسط دولت اسرائیل میتوانست به پایان زندگی سیاسی نتانیاهو هم بیانجامد. نتانیاهو بزرگترین دشمن جمهوریاسلامی در منطقه است. ۷ اکتبر شکست امنیتی بزرگی برای دولت او بود. در رویای خامنهای، آن شکست در کنار پروندههای قضایی، میتوانست به حیات سیاسی نتانیاهو پایان دهد.
این تصور چندان هم بیراه نبود. در سال ۲۰۰۶، حزبالله دو سرباز اسرائیلی را ربود. اسرائیل مجبور به واکنش شد. تنها ۳۳روز بعد، در حالیکه بسیاری از ژنرالهای اسرائیلی معتقد بودند که میتوانند مساله حزبالله را برای همیشه حل کنند، دولت اسرائیل زیر فشار دولتهای غربی آتشبس را پذیرفت.
گذشتهٔ اسرائیل، و تجربه خود خامنهای در سال ۲۰۰۶ به او میگفت که شدت عملِ اسرائیل طولانیمدت نخواهد بود. اسرائیل پس از شدت عمل اولیه کوتاه خواهد آمد. و وقتی کوتاه آمد جمهوریاسلامی به دو دستاورد بزرگ خواهد رسید؛ پایان حیات سیاسی نتانیاهو، و تعویق صلح عربستان سعودی و اسرائیل.
اما نتانیاهو شبیه هیچکدام از دولتها قبلی اسرائیل رفتار نکرد. نتانیاهو زیر فشارهای گسترده بینالمللی ایستاد، و برای اولین بار در طول تاریخ اسرائیل تلاش کرد جنگ را طولانیمدت کند. نتانیاهو، آرام آرام، دست و پای اوختاپوسِ جمهوریاسلامی را زد تا در نهایت نوبت به سر اختاپوس برسد.
این مسیر، انتخاب راحتی برای دولت اسرائیل نبود. هزینهٔ گزافی به همراه داشت. این جنگ رابطهٔ تاریخی اسرائیل با حزب دموکرات آمریکا را نابود کرد. به وجهه اسرائیل در جهان ضربهای جدی وارد نمود. و از همه مهمتر حیات اسرائیل را بیش از پیش به بقای جمهوریخواهان در آمریکا وابسته کرد.
در این ۲۱ماه اما خامنهای تلاش زیادی کرد تا این دومنیو را متوقف کند. او میدید که مسیر متفاوتی که نتانیاهو در پیش گرفته سرانجام به پایگاه حکومت او خواهد رسید. واقعیت این است که چند بار هم کوتاه آمد. تلاش کرد تنش را کاهش دهد تا شاید دولت آمریکا بتواند ارتش اسرائیل را متوقف کند.
اما دیگر کار از کار گذشته بود. اسرائیل هزینه گزافی پرداخته بود، محال بود بدون پاداش بزرگ از نیمه راه بازگردد. واقعیت این است که مسیری که نتانیاهو در پیش گرفت باعث شد بزرگترین شکست امنیتی اسرائیل، به فرصتی استثنایی برای نابودی بزرگترین تهدیدهای امنیت ملی آن کشور بدل شود.
حالا ۲۱ماه پس از ۷ اکتبر واضحتر میشود دید که قمارِ خامنهای به چه شکست خفتباری انجامیده است. نصرالله و هنیه و سنوار کشته شدند. حماس و حزبالله از هم فروپاشیدهاند. اسد هزاران کیلومتر دورتر از دمشق دوران تبعیدش را میگذراند. لبنان و سوریه در شرف به رسمیت شناختن اسرائیلاند.
جنگ به درون مرزهای جمهوریاسلامی کشیده شده است. دهها فرمانده ارشد سپاه کشته شدند، و خامنهایِ ۸۶ ساله در مخیفگاهاش منتظر است تا ببیند آمریکا و اسرائیل برای آینده او و حکومتاش چه تصمیمی میگیرند. در افقها خاورمیانه جدیدی دیده میشود. همه درباره خاورمیانه جدید صحبت میکنند.
➖➖➖ 🌐🌐 @PN_KFP