🔘 سناریوی انفعال
⬅️چرا دفاع از سینما به صدور بیانیه ختم شده است
🔺 یک بیانیه جدید برای یک داستان تکراری، یک واکنش بینتیجه و دیرهنگام به یک بحران جدی... . اینها شاید واقعیترین توصیف از بیانیهای باشد که در یکی، دو روز گذشته مهمترین پایگاه صنفی اهالی سینما پای آن را مهر و خطاب به رئیس قوه قضا منتشر کرد.
🔺بهانه توقیف «خانه پدری» با مجوز وزارت ارشاد توسط دادسرا بود و فحوای کلام درخواست برای دیدار. این نامهها البته دیگر بدل شده به یک رسم، به یک جریان یکطرفه و بینتیجه، و بدبختی اینکه در این میانه پیغام و پسغامها، تنها اهالی سینما هستند که متضرر میشوند وگرنه مدیران پشت میزهایشان سنگری امن دارند. موضوع حمایتهای صنفی خانه سینما از وضعیت اعضایش گویی بیشتر متمرکز بر حل و فصل سوابق بیمه و حقوق بیکاری شده و رمقی برای احیای منزلت هنرمند در عوالم حرفهای باقی نگذاشتهاست.
🔺خانه سینما البته در این انفعال تنها نیست چون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاونت سینمایی این وزارتخانه هم اخیرا در مقابل نادیده گرفتهشدن قوانین رسمی مجموعه وزارتخانه در حوزه صدور مجوز ساخت و نمایش فیلمهای سینمایی باز هم عقب نشست تا دوگانگی تصمیمگیری و اجرا باز هم به چشم بیاید.
bit.ly/2ptwcTn📌ادامه گزارش مسعود میر ـ روزنامهنگار را در لینک زیر بخوانید:
newspaper.hamshahrionline.ir/id/86946