وقتی از مدار ولایت مطلقه فقیه خارج شد، در زندان کشته شد
۶ آذر سالروز قتل علی‌اکبر سعیدی‌سیرجانی، ادیب، پژوهشگر، نویسنده و فعال سیاسی است.
وی در ۲۰ آذر ۱۳۱۰ متولد شد و ادیب، پژوهشگر، نویسنده منتقد حکومت و فعالِ سیاسی بود.
او یکی از مقتولین وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در داخل زندان در پرونده معروف به "قتل های زنجیره‌ای" است.
سعیدی سیرجانی در سال ۱۳۳۰ برای تحصیل در رشته فلسفه به دانشگا تهران رفت و پس از چند سال تدریس در مناطق سیرجان و بم، در تهران همکاری‌‌اش را با دکتر معین، برای لغت‌نامه دهخدا آغاز کرد. از سال ۴۴ تا ۵۷ با بنیاد فرهنگ ایران همکاری و تدوین واژگان قسمت "حرف میم" از لغت‌نامه را برعهده داشت. او با ارائه مقالات فرهنگی در مجلات نگین و بامشاد به‌نقد حکومت وقت و جمهوری اسلامی می‌پرداخت. کتاب‌های او پس از مرگش ممنوع شدند و بجز معدودی در ردیف کتب ضاله و گمراه کننده قرار گرفتند.
آثار
کتاب‌ها:
سوز و ساز (۱۳۳۰)
آخرین شراره‌ها (۱۳۳۲)
افسانه‌ها (۱۳۴۲)
خاکستر (۱۳۴۲)
زیر خاکستر (۱۳۴۵)
آشوب یادها (۱۳۵۶)
شیخ صنعان (۱۳۵۸)
در آستین مرقع (۱۳۶۳)
ای کوته‌آستینان (۱۳۶۷)
سیمای دو زن (۱۳۶۷)
ضحاکِ ماردوش (۱۳۶۴)
ته بساط (۱۳۶۹)
بیچاره اسفندیار (۱۳۶۹)
قافله‌سالارِ سخن خانلری (۱۳۷۰)
شهسوار عرصه آزادگی (۱۳۷۳) "که به چاپ نرسید"
افکار عطار (چاپ؟)
شوخی شعرا (چاپ؟)
ترجمه‌ها:
دو قربانی دیگر (۱۳۳۳)
آن روزها (۱۳۳۵)
بیخ غم (چاپ؟)
تصحیحات و گردآوری
شیرین‌سخنانِ گمنام (۱۳۲۸)
بدایع الوقایع "نوشته واصفی هروی" (۱۳۴۹)
تاریخ بیداری ایرانیان "نوشته ناظم الاسلام کرمانی" (۱۳۴۹)
واژه نامک "تنظیم و نشر یادداشت‌های عبدالحسین نوشین" (۱۳۵۲)
یادداشت‌ها "نوشته صدرالدین عینی" (۱۳۶۳)
تفسیر سورآبادی (چاپ ۱۳۸۱)
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
۶ آذر سالروز قتل علی‌اکبر سعیدی‌سیرجانی، ادیب، پژوهشگر، نویسنده و فعال سیاسی است.
وی در ۲۰ آذر ۱۳۱۰ متولد شد و ادیب، پژوهشگر، نویسنده منتقد حکومت و فعالِ سیاسی بود.
او یکی از مقتولین وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در داخل زندان در پرونده معروف به "قتل های زنجیره‌ای" است.
سعیدی سیرجانی در سال ۱۳۳۰ برای تحصیل در رشته فلسفه به دانشگا تهران رفت و پس از چند سال تدریس در مناطق سیرجان و بم، در تهران همکاری‌‌اش را با دکتر معین، برای لغت‌نامه دهخدا آغاز کرد. از سال ۴۴ تا ۵۷ با بنیاد فرهنگ ایران همکاری و تدوین واژگان قسمت "حرف میم" از لغت‌نامه را برعهده داشت. او با ارائه مقالات فرهنگی در مجلات نگین و بامشاد به‌نقد حکومت وقت و جمهوری اسلامی می‌پرداخت. کتاب‌های او پس از مرگش ممنوع شدند و بجز معدودی در ردیف کتب ضاله و گمراه کننده قرار گرفتند.
آثار
کتاب‌ها:
سوز و ساز (۱۳۳۰)
آخرین شراره‌ها (۱۳۳۲)
افسانه‌ها (۱۳۴۲)
خاکستر (۱۳۴۲)
زیر خاکستر (۱۳۴۵)
آشوب یادها (۱۳۵۶)
شیخ صنعان (۱۳۵۸)
در آستین مرقع (۱۳۶۳)
ای کوته‌آستینان (۱۳۶۷)
سیمای دو زن (۱۳۶۷)
ضحاکِ ماردوش (۱۳۶۴)
ته بساط (۱۳۶۹)
بیچاره اسفندیار (۱۳۶۹)
قافله‌سالارِ سخن خانلری (۱۳۷۰)
شهسوار عرصه آزادگی (۱۳۷۳) "که به چاپ نرسید"
افکار عطار (چاپ؟)
شوخی شعرا (چاپ؟)
ترجمه‌ها:
دو قربانی دیگر (۱۳۳۳)
آن روزها (۱۳۳۵)
بیخ غم (چاپ؟)
تصحیحات و گردآوری
شیرین‌سخنانِ گمنام (۱۳۲۸)
بدایع الوقایع "نوشته واصفی هروی" (۱۳۴۹)
تاریخ بیداری ایرانیان "نوشته ناظم الاسلام کرمانی" (۱۳۴۹)
واژه نامک "تنظیم و نشر یادداشت‌های عبدالحسین نوشین" (۱۳۵۲)
یادداشت‌ها "نوشته صدرالدین عینی" (۱۳۶۳)
تفسیر سورآبادی (چاپ ۱۳۸۱)
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment