"ملت های یمن و فلسطین و لبنان و ..." خودش بازی در زمین اسعمار است. باید روی اتحاد این مناطق حول ایران کار کرد. این کشورها وجودشان استعماری است و پیشتر وجود نداشته اند!. بدبختی بیشترشان هم همین نبود هویت ملی است. ایران ناچار است به بمب اتمی مجهز شود و نهادهای ملی را از لوث وجود قومگرایانی که زیر بیرق "اسلام توپراقی و..." مشغول اجرای طرح های دشمنان هستند پاک کند. چطور امثال آغبایراق(بقال سابق) میتوانند در کلابهاوس با ایرانستیزترین ها گفتگو کنند و کسی کاریشان نداشته باشد؟!. چرا ایران قانون مبارزه با تجزیه طلبی ندارد؟!. مگر میشود کهنترین مملکت جهان را براحتی به حال خود رها کرد؟!. کدام نهادها متولی برخورد با دمونیزه کردن ایران و ایرانی در اباطیلی بمانند فیلم سیصد و آن مهملی که قزاقستان ضد کوروش کبیر ساخت هستند؟!. یعنی ما از سی میلیون جهود کمتریم که حتی نتوانیم از بدیهیات تاریخی‌مان دفاع کنیم تا اینطور "اهریمن سازی" از ایران عادی نباشد؟!. بجایش شاهد سریال سازی برای معرفی یوسف ابن اسرائیل بودیم!. مسائل امنیت ملی را با "تحریم بمب اتم و سلاح های کشتار جمعی" نباید به مسخره گرفت. اخلاق را در حوزۀ سلاح باید کلا حذف کرد. ایران یا خطرناک خواهد بود و از او حساب خواهند بُرد، یا هر روز سرداری بی سر خواهد شد و مردان و زنان و کودکان در پی انفجارهایی از این دست به خاک خواهند افتاد. از همان "انتقام سُست" که لفظاً "انتقام سخت" نامیده شد میشد حدس زد نتیجۀ حرف و عمل نامتناسب مسئولان چه خواهد شد. امروز ایران باید همۀ تسلیحات غیرمتعارف را علناً بسازد و امتحان کند. آب از سر ما گذشته است. یا موشک قاره پیما و بمب اتم و بازگشت به مدار ایرانیت، یا توسری و تحقیر و عجز و لابه.