▪️توطئههای مخفیانه و سیستمهای عمومی▪️ستگادین ۲۱ آذر ۱۴۰۰
برای ما وسوسهانگیز است که باور کنیم، افراد و سازمانهای قدرتمند، مشغول توطئهچینی مخفیانهای هستند تا اتفاقات مرموز یا غیرمنصفانهای رخ دهد. توطئههایی که توسط تعداد زیادی از کارمندانشان در موقعیتهای زمانی زیاد و در خفای محض انجام میشود.
بعید است، چرا که این نوع همکاری، سخت پیدا میشود. مخصوصاً بین قدرتمندان. و بعید است، چون اساساً مخفینگهداشتن آن غیرممکن است.
چیزی که در واقع همیشه جلوی چشم ما اتفاق میافتد، این است که سیستمها باعث رخدادنِ اقدامات ناهماهنگ(uncoordinated actions) میشوند. مثلاً زمانی که بانکها، چرخهای از اعطای وامهای بیشتر با سود بالاتر برای دانشجویان به راه میانداختند، نیازی به برگزاری یک جلسهی محرمانه نداشتند. همهی کاری که انجام دادند این بود که درون سیستمی که برای خودشان ساخته بودند، دست به اقدام زدند. شرکتها در خارج از کشور برای پرداخت مالیات کمتر با همدیگر رقابت میکنند. ولی کسی این قضیه را هماهنگ نمیکند. با اینکه NCAA (اتحادیهی ملی ورزش دانشگاهی)، یک نهاد سازمانیافته است، ولی این، سیستم است که حقوق سرمربیان دانشگاه را بالا برده است، نه یک توطئهی مخفیانه.
اگر میخواهیم دنیا بهتر، منصفانهتر و با دیدی بلندمدتتر کار کند، باید سیستمهایی را که شرکتکنندگان را وادار میکند تا کارهایی برخلاف موارد فوق انجام دهند، شناسایی کنیم و بعد به طور پیوسته و مداوم روی تغییردادن انگیزههایی کار کنیم که باعث و بانی چنین اقداماتی در درون آن سیستمها هستند.
.