«جمهوری اسلامی سعی می‌کند مخالفانش را طوری نشان دهد که بگوید این‌ها مشکل روحی و روانی دارند و عقل درست و حسابی ندارند. کسانی که معترض هستند به ما، مشکل روحی و روانی دارند؛ یعنی آدم‌های نرمالی نیستند که اعتراض می‌کنند و معترض هستند.»
این بخشی از گفته‌های اکبر لکستانی است؛ فعال سیاسی که پس از مدتی حبس در ایران، به آمریکا پناهنده شد و بعدها برای ملاقات مادرش، که مریض بود، به ایران بازگشت اما بازداشت و متحمل شکنجه‌های بسیاری شد.
او در این دوره مدتی به بیمارستان اعصاب و روان رازی در ارومیه منتقل شد، در حالی که پزشکان بیمارستان اعلام کرده بودند او مشکل روحی و روانی ندارد و حضورش در بیمارستان رازی الزامی نیست.
در این دوره او را به بدترین بخش بیمارستان اعصاب و روان رازی و بازداشتگاه بیمارستان خمینی ارومیه منتقل کردند، در آن‌جا تحت اذیت و آزار شدید قرار دادند و او را با دستبند و پابند به تخت بستند.
لکستانی می‌گوید که همین امر نیز باعث ایجاد زخم‌های عمیقی بر دست و پای او شد که آثار جراحات آن همچنان روی بدنش نمایان است. همچنین زمانی که در بیمارستان اعصاب و روان بستری بود، بدون نظر متخصص داروهایی برای او تجویز می‌شد که باعث وخیم‌شدن وضعیت جسمی‌اش شده بود.
اکبر لکستانی، رئیس پیشین شورای شهر شهرستان شوط در استان آذربایجان غربی و از جانبازان جنگ ایران و عراق است. پدر او نیز از جانبازان شمیایی جنگ هشت‌ساله ایران و عراق بود که پس از سال‌ها تحمل درد و رنج این آسیب، جان باخت.
لکستانی در اواسط دهه هشتاد خورشیدی با اتهامات «توهین به مسئولین نظام» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» بازداشت و به سه سال زندان محکوم شد.
پس از مدتی به دلیل ضعف ناشی از اعتصاب غذا در زندان، بیماری‌های متعدد، نداشتن دسترسی به داروی انسولین و وخامت حال جسمانی و نیز گزارش پزشک معتمد زندان و گزارش پزشک قانونی، با وثیقه ۴۰میلیون تومانی به مرخصی رفت و چندی بعد به دلیل فشارهای وارده از سوی نیروهای امنیتی، مجبور به ترک کشور شد.
اکبر لکستانی، شهروند ایرانی آمریکایی، در مهرماه ۱۳۹۸ در حالی که برای دیدار با مادر بیمار و سالخورده‌اش قصد ورود به خاک ایران از مرز سرو ارومیه را داشت، توسط ماموران اطلاعات سپاه ارومیه بازداشت شد. او پس از ۴۷ روز آزاد شد و در نهایت در ۲۰ بهمن ۹۸ ایران را به مقصد آمریکا ترک کرد.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Akbar_Lakestani
#اکبر_لکستانی #شکنجه
@Tavaana_TavaanaTech
این بخشی از گفته‌های اکبر لکستانی است؛ فعال سیاسی که پس از مدتی حبس در ایران، به آمریکا پناهنده شد و بعدها برای ملاقات مادرش، که مریض بود، به ایران بازگشت اما بازداشت و متحمل شکنجه‌های بسیاری شد.
او در این دوره مدتی به بیمارستان اعصاب و روان رازی در ارومیه منتقل شد، در حالی که پزشکان بیمارستان اعلام کرده بودند او مشکل روحی و روانی ندارد و حضورش در بیمارستان رازی الزامی نیست.
در این دوره او را به بدترین بخش بیمارستان اعصاب و روان رازی و بازداشتگاه بیمارستان خمینی ارومیه منتقل کردند، در آن‌جا تحت اذیت و آزار شدید قرار دادند و او را با دستبند و پابند به تخت بستند.
لکستانی می‌گوید که همین امر نیز باعث ایجاد زخم‌های عمیقی بر دست و پای او شد که آثار جراحات آن همچنان روی بدنش نمایان است. همچنین زمانی که در بیمارستان اعصاب و روان بستری بود، بدون نظر متخصص داروهایی برای او تجویز می‌شد که باعث وخیم‌شدن وضعیت جسمی‌اش شده بود.
اکبر لکستانی، رئیس پیشین شورای شهر شهرستان شوط در استان آذربایجان غربی و از جانبازان جنگ ایران و عراق است. پدر او نیز از جانبازان شمیایی جنگ هشت‌ساله ایران و عراق بود که پس از سال‌ها تحمل درد و رنج این آسیب، جان باخت.
لکستانی در اواسط دهه هشتاد خورشیدی با اتهامات «توهین به مسئولین نظام» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» بازداشت و به سه سال زندان محکوم شد.
پس از مدتی به دلیل ضعف ناشی از اعتصاب غذا در زندان، بیماری‌های متعدد، نداشتن دسترسی به داروی انسولین و وخامت حال جسمانی و نیز گزارش پزشک معتمد زندان و گزارش پزشک قانونی، با وثیقه ۴۰میلیون تومانی به مرخصی رفت و چندی بعد به دلیل فشارهای وارده از سوی نیروهای امنیتی، مجبور به ترک کشور شد.
اکبر لکستانی، شهروند ایرانی آمریکایی، در مهرماه ۱۳۹۸ در حالی که برای دیدار با مادر بیمار و سالخورده‌اش قصد ورود به خاک ایران از مرز سرو ارومیه را داشت، توسط ماموران اطلاعات سپاه ارومیه بازداشت شد. او پس از ۴۷ روز آزاد شد و در نهایت در ۲۰ بهمن ۹۸ ایران را به مقصد آمریکا ترک کرد.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Akbar_Lakestani
#اکبر_لکستانی #شکنجه
@Tavaana_TavaanaTech
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment