شکاف عمیق توزیع سرمایه ملی در حوزه آب
✍. عبدالرضا اعتمادیان کارشناس ارشد آب
✅ تاریخ اجرایی اتصال آب دریا به دریا در گنجینه آبی جهان به اسم داریوش بزرگ هخامنشی بنام کانال سوئز حک شده است که این رویا در سال ۱۳۴۵به شکل دیگر ( اتصال خزر به خلیج فارس) به در درون فلات ایران، توسط مرحوم مهندس هومان فرزاد با عنوان طرح به سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران ارائه کرد صدا‌های را نیز ایجاد کرد باز در زمان دولت های مرحوم هاشمی تا روحانی طنین انداز شد. این طرح‌ها پیش زمینه انتقال آب دریا گردید.
از جای نیز بعلت افزایش جمعیت و توسعه های صنعتی در مناطق کویری هم راستا با گرمایش کره زمین، پراکندگی بارش‌ها و استفاده بی‌رویه از منابع آبی تجدید شونده و ذخایر میلیون‌ها سال آب‌های زیرزمینی جهت پسته کاری و گلخانه و میوه های فانتزی و جالیز ... ، باعث شد کمبود آب دغدغه اصلی حاکمان گردد در ضمن گنجینه آبی کشور‌های حوزه خلیج فارس منجر شد تفکر استفاده از آب دریا در شرب و صنعت و کشاورزی از طریق شیرین سازی آب و انتقال آن به مراکز پر مصرف، بویژه فلات مرکزی از ۱۳۹۹ آغاز بکار کند. خلاصه اینکه از فاز اول تا چهارم طراحی و اجراء، تا کنون نزدیک به چند میلیارد دلار هزینه شده است و اکنون دولت رئیسی فاز دیگر از آن را کلید زده است و دولت های آینده نیز بطور حتم ۱۵ تا ۲۵ میلیارد دلار دیگر هزینه خواهند کرد!
«هیچ ایرانی نیست که از چنین طرح‌های استقبال و افتخار نکند و بر خود نبالد.»
✅ چرا که، اجرای پروژه ۱۵۰۰ کیلومتری با اختلاف ارتفاع ۱۶۰۰ متری از سطح دریا بعلاوه تلفات ناشی از اصطکاک لوله و ضمایم برای حداقل ۵۰۰ میلیون مترمکعب اب کار ساده ای نیست. در مقیاس ابر پروژه هاست. ابر پروژه‌ای که فقط برای استمرار آن باید چند هزار مگاوات برقی در پشتوانه داشته باشد برقی که تولید آن از نیروگاه تا مصرف، با راندمان‌های کنونی، جبران‌ناپذیر بر مصرف‌کننده مانند شرب و صنعتی و کشاورزی آن مناطق خواهد بود. در خوشبینانه‌ترین حالت در دراز مدت غیر ممکن خواهد شد.
اما کشوری که سالانه در کمترین حالت ممکن ۵۰ تا ۸۰ میلیارد متر مکعب آب تجدیدشونده در الگوی بارش سالانه دارد که نیاز به دستگاه شیرین کن نیز ندارد و سالیانه چند میلیارد مترمکعب آن از روی سد‌ها تبخیر می‌شود و چند میلیارد مترمکعب بخاطر فرسودگی شبکه‌های آبیاری و شبکه آب‌رسانی شهری و روستایی تلف می‌گردد برای بهینه‌سازی آن‌ها پول ندارد خرج کند اما بخاطر سوداگران و مافیایی آب چند میلیارد دلار راحت ردیف بودجه پیدا میکند.
✅ در مقابل شهرستان مانند تکاب از آذربایجان غربی در حوزه کوچک خود، سالانه ۳۵۰ میلیون متر مکعب پتانسیل آبی دارد ۷۰ میلیون مترمکعب نیز به بهانه مافیایی آب دیگر ناکام از استفاده است و روستا‌هایش نیز تشنه است آنهم سالانه برای نزدیک به ۲ میلیون مترمکعب با خط انتقال حداکثر ۲۵۰ میلیمتری، بودجه ندارد اگر داشته باشد قطره چکانی است ولی در کم بازده‌ترین مناطق با زور شمشیر پول می‌خواهند بقا پیدا کنند بر هر شغل چند میلیارد تومان هزینه کنند. در صورتیکه کل بودجه قابل تصور مناطق نظیر تکاب شاید یک ده هزارم بودجه ۱۰ کیلومتر انتقال آب از دریا نشود!
✅ آنچه باعث درد هست همین روستا‌ها در بدترین حالت(خشک سالی) حداقل بالای ۲۰ هزار. تن گندم و ۴۰ هزار رأس گوسفند و چند هزار تن نخود با کمترین مصرف انرژی به درآمد ناخالص می‌افزایند. در کنار آن به اندازه تمام آن استان‌ها از طلا تا سنگ به بودجه پیدا و پنهان کشور تزریق و هدیه می‌دهند. اسفناک اینکه همین شهرستان برای یک دستگاه لاپاراسکوپی جراحی ۲ میلیارد تومانی، که جراح آن با ایثارگری به آن منطقه آمده است جز چند عمل روتین مانند آپاندیس کار را پیش نمی برد و بیکار مانده است.
این نگاه هاست قدرت تجزیه طلبان را صدادار میکند.
✅ والا همه عاشق ایران هستند چراکه در هر متر مربع ایران عزیز تمام مردم فارغ از هر قوم نژاد، چندین جان باخته، نثار کشور نموده اند.
🆔@ruralwomenissues
✍. عبدالرضا اعتمادیان کارشناس ارشد آب
✅ تاریخ اجرایی اتصال آب دریا به دریا در گنجینه آبی جهان به اسم داریوش بزرگ هخامنشی بنام کانال سوئز حک شده است که این رویا در سال ۱۳۴۵به شکل دیگر ( اتصال خزر به خلیج فارس) به در درون فلات ایران، توسط مرحوم مهندس هومان فرزاد با عنوان طرح به سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران ارائه کرد صدا‌های را نیز ایجاد کرد باز در زمان دولت های مرحوم هاشمی تا روحانی طنین انداز شد. این طرح‌ها پیش زمینه انتقال آب دریا گردید.
از جای نیز بعلت افزایش جمعیت و توسعه های صنعتی در مناطق کویری هم راستا با گرمایش کره زمین، پراکندگی بارش‌ها و استفاده بی‌رویه از منابع آبی تجدید شونده و ذخایر میلیون‌ها سال آب‌های زیرزمینی جهت پسته کاری و گلخانه و میوه های فانتزی و جالیز ... ، باعث شد کمبود آب دغدغه اصلی حاکمان گردد در ضمن گنجینه آبی کشور‌های حوزه خلیج فارس منجر شد تفکر استفاده از آب دریا در شرب و صنعت و کشاورزی از طریق شیرین سازی آب و انتقال آن به مراکز پر مصرف، بویژه فلات مرکزی از ۱۳۹۹ آغاز بکار کند. خلاصه اینکه از فاز اول تا چهارم طراحی و اجراء، تا کنون نزدیک به چند میلیارد دلار هزینه شده است و اکنون دولت رئیسی فاز دیگر از آن را کلید زده است و دولت های آینده نیز بطور حتم ۱۵ تا ۲۵ میلیارد دلار دیگر هزینه خواهند کرد!
«هیچ ایرانی نیست که از چنین طرح‌های استقبال و افتخار نکند و بر خود نبالد.»
✅ چرا که، اجرای پروژه ۱۵۰۰ کیلومتری با اختلاف ارتفاع ۱۶۰۰ متری از سطح دریا بعلاوه تلفات ناشی از اصطکاک لوله و ضمایم برای حداقل ۵۰۰ میلیون مترمکعب اب کار ساده ای نیست. در مقیاس ابر پروژه هاست. ابر پروژه‌ای که فقط برای استمرار آن باید چند هزار مگاوات برقی در پشتوانه داشته باشد برقی که تولید آن از نیروگاه تا مصرف، با راندمان‌های کنونی، جبران‌ناپذیر بر مصرف‌کننده مانند شرب و صنعتی و کشاورزی آن مناطق خواهد بود. در خوشبینانه‌ترین حالت در دراز مدت غیر ممکن خواهد شد.
اما کشوری که سالانه در کمترین حالت ممکن ۵۰ تا ۸۰ میلیارد متر مکعب آب تجدیدشونده در الگوی بارش سالانه دارد که نیاز به دستگاه شیرین کن نیز ندارد و سالیانه چند میلیارد مترمکعب آن از روی سد‌ها تبخیر می‌شود و چند میلیارد مترمکعب بخاطر فرسودگی شبکه‌های آبیاری و شبکه آب‌رسانی شهری و روستایی تلف می‌گردد برای بهینه‌سازی آن‌ها پول ندارد خرج کند اما بخاطر سوداگران و مافیایی آب چند میلیارد دلار راحت ردیف بودجه پیدا میکند.
✅ در مقابل شهرستان مانند تکاب از آذربایجان غربی در حوزه کوچک خود، سالانه ۳۵۰ میلیون متر مکعب پتانسیل آبی دارد ۷۰ میلیون مترمکعب نیز به بهانه مافیایی آب دیگر ناکام از استفاده است و روستا‌هایش نیز تشنه است آنهم سالانه برای نزدیک به ۲ میلیون مترمکعب با خط انتقال حداکثر ۲۵۰ میلیمتری، بودجه ندارد اگر داشته باشد قطره چکانی است ولی در کم بازده‌ترین مناطق با زور شمشیر پول می‌خواهند بقا پیدا کنند بر هر شغل چند میلیارد تومان هزینه کنند. در صورتیکه کل بودجه قابل تصور مناطق نظیر تکاب شاید یک ده هزارم بودجه ۱۰ کیلومتر انتقال آب از دریا نشود!
✅ آنچه باعث درد هست همین روستا‌ها در بدترین حالت(خشک سالی) حداقل بالای ۲۰ هزار. تن گندم و ۴۰ هزار رأس گوسفند و چند هزار تن نخود با کمترین مصرف انرژی به درآمد ناخالص می‌افزایند. در کنار آن به اندازه تمام آن استان‌ها از طلا تا سنگ به بودجه پیدا و پنهان کشور تزریق و هدیه می‌دهند. اسفناک اینکه همین شهرستان برای یک دستگاه لاپاراسکوپی جراحی ۲ میلیارد تومانی، که جراح آن با ایثارگری به آن منطقه آمده است جز چند عمل روتین مانند آپاندیس کار را پیش نمی برد و بیکار مانده است.
این نگاه هاست قدرت تجزیه طلبان را صدادار میکند.
✅ والا همه عاشق ایران هستند چراکه در هر متر مربع ایران عزیز تمام مردم فارغ از هر قوم نژاد، چندین جان باخته، نثار کشور نموده اند.
🆔@ruralwomenissues
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment