https://t.me/shojaat_e_andishidan/56982⃣1⃣ نیچه گفت:
میترسم که حیوانات انسان را بهصورتِ 《موجودی همنوعِ خود که عقلِ سلیمِ حیوانی را از دست داده است》 بدانند.
میترسم آنها انسان را همانندِ 《حیوانی عجیب و غریب، حیوانی خندان، حیوانی گریان، و حیوانی بدبخت》 تجسم کنند.
و اسپینوزا برآن بود که:
《چون خود از گونهی انسان هستیم، میپنداریم که همهچیز بهخاطر انسان آفریده شده است و برای برآوردنِ نیازهای اوست.
ولی این خیال و توهمی بیش نیست؛ و ناشی از این است که انسان خود را مرکزِ عالمِ امکان میداند. و غالبِ افکار ما بر پایهی همین خیالِ خام است》.
محاسبه کردهاند که اگر کلِ ۱۳ میلیارد و ۸۰۰ میلیون سال عمرِ کیهان را در یک سال زمینی تبدیل و خلاصه کنیم، میتوانیم چنین بگوییم:
در اولین لحظهی تحویل سال، یعنی آغاز سال، بیگبنگ یا انفجار بزرگ رخ داد و جهان شکل گرفت.
در ۲۰ اردیبهشت، کهکشان راه شیری شروع به شکلگرفتن کرد.
در ۱ آذر، زمین همچون یک گوی آتشین و مذاب شروع به شکلگرفتن کرد.
در ۲۵ آذر، آجرهای تشکیلدهندهی حیاتِ سلولی در زمین شکل گرفتند.
در ۱۵ اسفند، حیاتِ پیچیدهتر شکل گرفت.
در ۲۳ اسفند، دایناسورها حکمرانان زمین بودند و زندگی آنها تنها ۵ روز به طول انجامید و در ساعت ۱۰ صبح ۲۸ اسفند، دایناسورها منقرض شدند.
(بله؛ با این مقیاس، ۱۶۰ میلیون سالِ دوران حکمرانی دایناسورها در زمین، فقط ۵ روز بهطول انجامید).
در ساعت ۸ عصرِ ۲۹ اسفند، یعنی آخرین ساعاتِ تقویم کیهانی، اجداد ما در زمین پرسه میزدند.
و تمامِ تاریخِ بهجامانده از بشر تنها در ۱۰ ثانیهی آخرِ این تقویم جای دارد!
تنظیمکنندگان این تقویم، این پرسش را پیشِ روی ما قرار میدهند که آیا درست است موجودی که کلِ تاریخش صرفاً ۱۰ ثانیهی آخرِ یک سال است؛ کلِ هستی را آفریده برای خود، و از آنِ خود بداند، و خود را مرکز و محورِ هستی بینگارد؟
3⃣1⃣ عباس خورشیدی با همین رویکرد سروده است:
هیچ گُلی برای من نمیروید
هیچ قناریای برای من نمیخواند
و هیچ پرستویی
برای من مژدهی بهار را نمیآورد
اما من
تمام گُُلها را دوست دارم
قناری را گوش میدهم
و پرستو را خوشامد میگویم
ماه، چراغ شبهای من نیست
چون
همیشه نیست
و خورشید
برای خدمت به من نمیتابد
ولی ماه را نگاه میکنم
بسیار دوستانه
و خورشید را
ظهرِ دیماه به آغوش میکشم
رود
فقط به مسیرِ خودش میرود
بیتوجه به محل سکونت من
اما
بسیار زیبا و پربرکت است
و دوستش دارم
@shojaate_andishidan_podcast