▪️«یک مطالعه‌ی خوب»
▪️ست‌گادین ۴ شهریور ۱۴۰۱
دروازه‌بانان [ کسانی که درباره‌ی دسترسی افراد به فرصت‌ها و مجازبودن آنها برای انجام کارهای خاص تصمیم می‌گیرند. م] مدام در حال ناپدیدشدن هستند.
وقتی ضبط یک آلبوم موسیقی، پانصدهزار دلار خرج برمی‌داشت، می‌توانستید تصور کنید که یک آلبوم آماتور نیست و قرار بوده به دست عده‌ای از مردم برسد. امروزه خیلی از آهنگ‌ها در iTunes دقیقاً یک بار شنیده شده‌اند.
وقتی ساختن یک ویدیو یا فیلم، پنج‌میلیون دلار خرج برمی‌داشت، فشار بسیار زیادی برای بالا‌بردن احتمال تماشای آن و جذب مخاطب وجود داشت. امروزه Youtube پُر از ویدیو‌هایی است که هیچ بیننده‌ای ندارند.
و کتاب‌هایی از ناشران بزرگ که قبلاً حداقل بیست‌هزار نسخه چاپ می‌شدند و شاید خوانندگان وفاداری هم داشتند. امروزه وقتی هر کس می‌تواند یک کتاب الکترونیکی بنویسد و منتشر کند، خیلی از این کتاب‌ها کمتر از ده نسخه فروش رفته‌اند.
درحالیکه که این بازار باز خلاقیت، قلب عده‌ای از پدیدآورندگان را شکست، در عین حال، درهایی به روی ایده‌های جدید و صداهای جدید گشود و راهی برای ظهور افراد خلاق پدید آورد.
می‌رسیم به مطالعات علمی.
برای تصدی یک پست، انتشار یک ایده‌ی مهم یا بدست‌آوردن یک موقعیت در میان همکاران، لازم بود که مقاله‌ای علمی در یکی از چندین مجله‌ی علمی که با همین هدف به وجود آمده بودند چاپ شود. در حالیکه برخی از مطالعات، بی‌اهمیت و حتی تقلبی بودند، خیلی از مقالات هم احتمالاً ارزش آن را داشتند که درباره‌ی آنها حرف زده شود و وقتی موضوع مهمی در میان بود، انجام تحقیقات بیشتر، راه مناسبی بود.
امروزه ۸۷/۴ درصد از مقالات علمی عمومی و آنهایی که فرد خودش منتشر می‌کند، شامل آمار ساختگی و روش‌هایی است که قابل بررسی نیستند. آنها می‌دانند که عده‌ی کمی خودشان را برای خواندن پاورقی‌ها به زحمت خواهند انداخت.
اگر هدف، سرعت بالا و تعداد کلیک‌ها باشد، ایجاد یک مطالعه‌ی واقعاً معنی‌دار مشکل است. هر کسی که به عده‌ی کثیری از دانشجویان دسترسی دارد، می‌تواند یک مقاله در زمینه‌ی «پیشرفت» در اقتصاد رفتاری یا حتی اپیدمیولوژی منتشر کند. اگر خوانده شود، پس باید مطلب درستی باشد!
ولی این‌طور نیست.
قبل از ورود به اتاقک سرماساز برای درمان اگزمای پوستی‌تان، نوشیدن آب یونیزه یا مصرف قرص، آنهم فقط به این خاطر که قبلاً در تلویزیون دیده بودید و عقاید عده‌ای را از آنجا شنیده بودید، ارزشش را دارد که درباره‌ی آنچه یک مطالعه‌ی خوب خوانده می‌شود، عمیقاً فکر کنید. آیا آنها کارشان را نشان دادند؟ آیا همکاران معتبر به این مطالعه ارجاع داده‌اند؟ کسی که مطالعه را منتشر می‌کند، باید چه چیزی را به دست آورد؟
جالب است بدانید که مطالعات بسیار کمی درباره‌ی پیشرفت در زمینه‌هایی مانند آیرودینامیک، حرکت دائمی(perpetual motion) و طراحی پُل وجود دارد. چرا که تشخیص اینکه آنها فقط در حال ساختن مطالب هستند، واقعاً آسان است.
گاهی اوقات دروازه‌ها نیاز به نگهبانی دارند.
.
▪️ست‌گادین ۴ شهریور ۱۴۰۱
دروازه‌بانان [ کسانی که درباره‌ی دسترسی افراد به فرصت‌ها و مجازبودن آنها برای انجام کارهای خاص تصمیم می‌گیرند. م] مدام در حال ناپدیدشدن هستند.
وقتی ضبط یک آلبوم موسیقی، پانصدهزار دلار خرج برمی‌داشت، می‌توانستید تصور کنید که یک آلبوم آماتور نیست و قرار بوده به دست عده‌ای از مردم برسد. امروزه خیلی از آهنگ‌ها در iTunes دقیقاً یک بار شنیده شده‌اند.
وقتی ساختن یک ویدیو یا فیلم، پنج‌میلیون دلار خرج برمی‌داشت، فشار بسیار زیادی برای بالا‌بردن احتمال تماشای آن و جذب مخاطب وجود داشت. امروزه Youtube پُر از ویدیو‌هایی است که هیچ بیننده‌ای ندارند.
و کتاب‌هایی از ناشران بزرگ که قبلاً حداقل بیست‌هزار نسخه چاپ می‌شدند و شاید خوانندگان وفاداری هم داشتند. امروزه وقتی هر کس می‌تواند یک کتاب الکترونیکی بنویسد و منتشر کند، خیلی از این کتاب‌ها کمتر از ده نسخه فروش رفته‌اند.
درحالیکه که این بازار باز خلاقیت، قلب عده‌ای از پدیدآورندگان را شکست، در عین حال، درهایی به روی ایده‌های جدید و صداهای جدید گشود و راهی برای ظهور افراد خلاق پدید آورد.
می‌رسیم به مطالعات علمی.
برای تصدی یک پست، انتشار یک ایده‌ی مهم یا بدست‌آوردن یک موقعیت در میان همکاران، لازم بود که مقاله‌ای علمی در یکی از چندین مجله‌ی علمی که با همین هدف به وجود آمده بودند چاپ شود. در حالیکه برخی از مطالعات، بی‌اهمیت و حتی تقلبی بودند، خیلی از مقالات هم احتمالاً ارزش آن را داشتند که درباره‌ی آنها حرف زده شود و وقتی موضوع مهمی در میان بود، انجام تحقیقات بیشتر، راه مناسبی بود.
امروزه ۸۷/۴ درصد از مقالات علمی عمومی و آنهایی که فرد خودش منتشر می‌کند، شامل آمار ساختگی و روش‌هایی است که قابل بررسی نیستند. آنها می‌دانند که عده‌ی کمی خودشان را برای خواندن پاورقی‌ها به زحمت خواهند انداخت.
اگر هدف، سرعت بالا و تعداد کلیک‌ها باشد، ایجاد یک مطالعه‌ی واقعاً معنی‌دار مشکل است. هر کسی که به عده‌ی کثیری از دانشجویان دسترسی دارد، می‌تواند یک مقاله در زمینه‌ی «پیشرفت» در اقتصاد رفتاری یا حتی اپیدمیولوژی منتشر کند. اگر خوانده شود، پس باید مطلب درستی باشد!
ولی این‌طور نیست.
قبل از ورود به اتاقک سرماساز برای درمان اگزمای پوستی‌تان، نوشیدن آب یونیزه یا مصرف قرص، آنهم فقط به این خاطر که قبلاً در تلویزیون دیده بودید و عقاید عده‌ای را از آنجا شنیده بودید، ارزشش را دارد که درباره‌ی آنچه یک مطالعه‌ی خوب خوانده می‌شود، عمیقاً فکر کنید. آیا آنها کارشان را نشان دادند؟ آیا همکاران معتبر به این مطالعه ارجاع داده‌اند؟ کسی که مطالعه را منتشر می‌کند، باید چه چیزی را به دست آورد؟
جالب است بدانید که مطالعات بسیار کمی درباره‌ی پیشرفت در زمینه‌هایی مانند آیرودینامیک، حرکت دائمی(perpetual motion) و طراحی پُل وجود دارد. چرا که تشخیص اینکه آنها فقط در حال ساختن مطالب هستند، واقعاً آسان است.
گاهی اوقات دروازه‌ها نیاز به نگهبانی دارند.
.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment