با افزایش قیمت دلار به ۲۷۱ هزار تومان، دستمزد ۳۰ روزه در مهر ماه به ۶۲ دلار کاهش پیدا کرده که کمترین میزان از سال ۱۳۷۹ است و حداقل دستمزد ماهانه دلاری به دهه ۷۰ شمسی باز گشته است!/ بامداد

۶۲ دلار ارزش دستمزد و قدرت خرید آدم‌هایی است که صبح تا شب کار می‌کنند و نباید حساب کنند چه چیزهایی می‌توانند بخرند، بلکه باید مدام حساب کنند دور و بر چه چیزهایی اصلاً نروند: گوشت، مرغ، میوه، لبنیات و...
با حساب کارگر و بازنشسته‌ی حداقل‌بگیر، حقوق دیگر قرار نیست زندگی را بچرخاند؛ باید میان اجاره خانه، خوراک، درمان و هزار خرج ضروری، مدام یکی را فدای دیگری کند این یعنی اضطراب و دلشوره‌ی تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی.
پشت این عدد ترسناک، زندگی میلیون‌ها نفر قرار دارد.
بازگشت دستمزد به دهه ۷۰ یعنی قیمت‌ها و هزینه‌های امروز را باید با درآمد آن تحمل کنند. فاجعه اینجاست که اقتصاد قرار است با فقیرتر شدن کسانی اداره شود که کمترین سهم را از قدرت و ثروت دارند؛ کسانی که هر بار قرار است هزینه‌ی بحران پرداخت شود، همیشه سهمشان از همه بیشتر است.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing