📎 نظریه‌ی تکامل بر اساس انتخاب طبیعی
چرا داروین مهم است
💠 ۱- نگاه هلیکوپتری: بیشتر مردم دربارهٔ چارلز داروین شنیده اند. در دههٔ ۱۸۳۰ داروین با کشتی سلطنتی اچ. ام. اس بیگل به سرزمین های بیگانه سفر کرد. داروین مابین بسیاری از مشاهداتش به تنوع پذیری در دنیای طبیعی و تنازع دشواری که ارگانیسم های منفرد برای بقا با آن روبرو بودند، توجه کرد.
دو سال پس از بازگشت به انگلستان، داروین مقاله ای از توماس مالتوس اقتصاددان خواند که آیندهٔ تاریکی را برای بشریت تصویر کرده بود: جمعیت ها می توانند با گذار از هر نسلی دو برابر شوند، اما تولید غذا با این سرعت رشد نمی کند که نتیجهٔ آن، قحطی برای بسیاری از مردم است - تنازع دیگری برای بقا.
داروین شک کرد که تنازع مالتوسی در دنیای طبیعی کارکرد داشته باشد و اینکه از دید او، این تنازع می تواند مبنایی برای سازوکاری باشد که از طریق آن گونه های جدید تکامل می یابند.
شاید به گونه ای تعجب آور، داروین در انتشار آن عجله نکرد. او ایده های خود را با دوستانش در میان گذاشت و پیشنهاد آنان این بود که استدلال او می تواند با بدنهٔ بزرگی از شواهد تقویت شود. داروین به نصیحت آنان عمل کرد و برای گرد آوردن چنان شواهدی، سال‌های متمادی به مطالعهٔ گونه ها پرداخت.
سپس در دههٔ ۱۸۵۰ او از دانشمند دیگری که در اندونزی کار می کرد پیامی دریافت کرد. آلفرد راسل والاس مستقلا روی دیدگاه بسیار مشابهی از فرایندهای تکاملی جستجو می کرد. در ۱۸۵۸ انجمن علمی ای در لندن، نامه هایی را از داروین و والاس در توضیح ایدهٔ جدید دریافت کرد. سال بعد داروین کتاب بزرگی برای ارائه شواهد خود در تکامل بر اساس انتخاب طبیعی منتشر کرد که بعدها به، دربارهٔ منشأ گونه ها، مشهور شد و شهرت داروین را تضمین کرد.
💠 ۲- میانبر: داروین دریافت که ارگانیسم ها غالبا زاد و ولدهای زیادی دارند و مابین آنها تنوع پذیری وجود دارد: مثلا بعضی از آنها می توانند اعضایی بزرگ تر یا چشمانی تیز تر داشته باشند. بیشتر افراد درگیر تنازع بقا می شوند اما تنها تعداد معدودی شانس برخورداری از جنبه هایی را دارند که نشو و نما کردن را آسان می کند، بنابراین آنها موفق می شوند و زادآوری می کنند - آنها به طور طبیعی انتخاب می شوند. داروین فرض کرد که فرزندان این افراد برخی از جنبه های سودمند را به ارث می برند و به تدریج این جنبه ها در جمعیت ها معمول تر می شوند. به مرور زمان، جمعیت به گونه های جدیدی که با این جنبه های جدید مشخص می شوند، تکامل می یابد.
💠 ۳- اشاره: بعضی افراد فقط به صورتی نهفته با محیط سازگارتر از بقیه اند. احتمال بقا و زادآوری در آنها بیشتر است.
در نتیجه آنها تأثیر بیشتری روی مسیر تکاملی دودمان خود دارند.
~ آچار علم از کولین برس
@science4lifee
چرا داروین مهم است
💠 ۱- نگاه هلیکوپتری: بیشتر مردم دربارهٔ چارلز داروین شنیده اند. در دههٔ ۱۸۳۰ داروین با کشتی سلطنتی اچ. ام. اس بیگل به سرزمین های بیگانه سفر کرد. داروین مابین بسیاری از مشاهداتش به تنوع پذیری در دنیای طبیعی و تنازع دشواری که ارگانیسم های منفرد برای بقا با آن روبرو بودند، توجه کرد.
دو سال پس از بازگشت به انگلستان، داروین مقاله ای از توماس مالتوس اقتصاددان خواند که آیندهٔ تاریکی را برای بشریت تصویر کرده بود: جمعیت ها می توانند با گذار از هر نسلی دو برابر شوند، اما تولید غذا با این سرعت رشد نمی کند که نتیجهٔ آن، قحطی برای بسیاری از مردم است - تنازع دیگری برای بقا.
داروین شک کرد که تنازع مالتوسی در دنیای طبیعی کارکرد داشته باشد و اینکه از دید او، این تنازع می تواند مبنایی برای سازوکاری باشد که از طریق آن گونه های جدید تکامل می یابند.
شاید به گونه ای تعجب آور، داروین در انتشار آن عجله نکرد. او ایده های خود را با دوستانش در میان گذاشت و پیشنهاد آنان این بود که استدلال او می تواند با بدنهٔ بزرگی از شواهد تقویت شود. داروین به نصیحت آنان عمل کرد و برای گرد آوردن چنان شواهدی، سال‌های متمادی به مطالعهٔ گونه ها پرداخت.
سپس در دههٔ ۱۸۵۰ او از دانشمند دیگری که در اندونزی کار می کرد پیامی دریافت کرد. آلفرد راسل والاس مستقلا روی دیدگاه بسیار مشابهی از فرایندهای تکاملی جستجو می کرد. در ۱۸۵۸ انجمن علمی ای در لندن، نامه هایی را از داروین و والاس در توضیح ایدهٔ جدید دریافت کرد. سال بعد داروین کتاب بزرگی برای ارائه شواهد خود در تکامل بر اساس انتخاب طبیعی منتشر کرد که بعدها به، دربارهٔ منشأ گونه ها، مشهور شد و شهرت داروین را تضمین کرد.
💠 ۲- میانبر: داروین دریافت که ارگانیسم ها غالبا زاد و ولدهای زیادی دارند و مابین آنها تنوع پذیری وجود دارد: مثلا بعضی از آنها می توانند اعضایی بزرگ تر یا چشمانی تیز تر داشته باشند. بیشتر افراد درگیر تنازع بقا می شوند اما تنها تعداد معدودی شانس برخورداری از جنبه هایی را دارند که نشو و نما کردن را آسان می کند، بنابراین آنها موفق می شوند و زادآوری می کنند - آنها به طور طبیعی انتخاب می شوند. داروین فرض کرد که فرزندان این افراد برخی از جنبه های سودمند را به ارث می برند و به تدریج این جنبه ها در جمعیت ها معمول تر می شوند. به مرور زمان، جمعیت به گونه های جدیدی که با این جنبه های جدید مشخص می شوند، تکامل می یابد.
💠 ۳- اشاره: بعضی افراد فقط به صورتی نهفته با محیط سازگارتر از بقیه اند. احتمال بقا و زادآوری در آنها بیشتر است.
در نتیجه آنها تأثیر بیشتری روی مسیر تکاملی دودمان خود دارند.
~ آچار علم از کولین برس
@science4lifee
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment