*ما بیش از هر زمان دیگری در «اکنون زندگی کردن» نیاز داریم!*

بسیاری از انسان‌ها زندگی کردن را به تعویق می‌اندازند. با خود می‌گویند؛ زمانی که فرصت بیشتری داشته باشم یا زمانی که کارهای فوری و زمان‌بر را به پایان رساندم، بهترین زندگی خود را خواهم کرد. به اطرافیانم خواهم گفت، وقتی کارها تثبیت شد و آرامش پیدا کردم، مهربان‌تر و پرشورتر خواهم بود. به خودمان قول می‌دهیم، زمانی‌که کمی وقت بیشتری بدست آوریم، به وضعیت جسمانی خواهیم رسید و غذای سالم‌تری خواهیم خورد. با این حال، در اعماق وجودمان، هر یک از ما می‌دانیم که هرگز زمان بهتری برای زندگی کردن به بهترین شکل وجود نخواهد داشت، و اگر امروز نه، پس چه زمانی؟!
بیشتر ما طوری زندگی می کنیم که انگار تمام وقت دنیا را داریم و افسار زندگی در دستان ماست! ما زندگی کردن و رسیدن به بالاترین حد و بهترینِ خود را به تعویق می‌اندازیم. با این حال، روزها به هفته‌ها، هفته‌ها به ماه‌ها و ماه‌ها به سال‌ها تبدیل می‌شوند و در هم می‌لغزند. قبل از اینکه متوجه شویم، زندگی‌مان تمام خواهد شد. و اکثر مردم، زمانی که روی تخت مرگ هستند، حسرت‌های مشابهی دارند: اینکه ریسک کافی نکرده‌اند، به بالاترین پتانسیل شخصی خود دست نیافته‌اند و عشق بیشتری به خود و دیگران نداده‌اند.
هیچ روز اضافه‌ای وجود ندارد تا بعدا به تلافی روزهای از دست رفته، به آنها چنگ زنیم. هیچ روز بی‌معنایی وجود ندارد و تک تک روزهای‌مان مهم هستند. به امروز فکر کنید، روزی است که می‌توانید انتخاب کنید برای چیزی والاتر ایستادگی کنید و همان کسی باشید که در اعماق قلب‌تان همیشه می‌خواستید، باشید. امروز روزی است که می‌توانید تصمیم بگیرید به سلامت جسمانی فوق‌العاده برسید یا یک رهبر واقعی در محل کار باشید یا به‌عنوان یک انسان، اصیل‌تر باشید یا ریسک بیشتری کنید و به سمت ترس‌های‌تان بدوید. به نظر من، رهبری همین است. غنیمت شمردن لحظه و زندگی کردن به عنوان الگویی برای دیگران از آنچه یک انسان می‌تواند خلق کند.
به فکر کردن درباره اینکه بهترین زندگی شما چگونه خواهد بود، ادامه دهید.
همانطور که در سخنرانی‌ها و دوره‌های آموزشی‌ام به اشتراک می‌گذارم: «با آگاهی بهتر، می‌توانید انتخاب‌های بهتری داشته باشید و زمانی که انتخاب‌های بهتری داشته باشید، نتایج بهتری خواهید دید».
گفته ادوین لویی کول، اندیشمند و نویسنده امریکایی را همواره به خاطر داشته باشید؛ «شما با افتادن در آب غرق نمی‌شوید؛ شما با ماندن در آنجا غرق می‌شوید».
نلسون ماندلای پرآوازه هم گفته است؛ «پس از بالا رفتن از یک تپه بزرگ، متوجه می‌شوید که تپه‌های بیشتری برای بالا رفتن وجود دارد. لحظه‌ای را برای استراحت، برای دزدیدن منظره‌ای باشکوه که شما را احاطه کرده است، برای نگاه کردن به مسافتی که آمده‌اید، اختصاص می‌دهید. اما فقط بدانید که می‌توانید لحظه‌ای استراحت کنید، زیرا آزادی با مسئولیت همراه است و جرأت توقف مدام را ندارید، زیرا راه طولانی شما هنوز به پایان نرسیده است».

ما برای از پیش روی برداشتن موانع و چالش‌های زندگی که خودمان و دیگران بر ما تحمیل کرده‌اند، برای رسیدن به عظمت و فضیلت شخصی و در «اکنون زندگی کردن»، به ۶ راه و شیوه تفکر و عمل نیاز داریم؛
۱) یک برنامه چندساله بلندمدت و جوان‌ترها بلندمدت‌تر برای زندگی حرفه‌ای و شخصی خود بنویسید: عملکرد شرکت‌های بزرگ اطمینان و نمایش می‌دهند که بر اساس یک مأموریت، چشم‌انداز و بیانیه ارزش به خوبی اداره می‌شوند. یک برنامه روشن همراه با بیانی از مهمترین ارزش‌های‌تان به شما این امکان را می دهد که انتخاب های عاقلانه تری داشته باشید که منجر به شکست های کمتری می‌شود.

۲) بیشتر فکر کنید: زمان بیشتری را صرف فکر کردن کنید. به هدف زندگی خود، چگونگی خلق ارزش و آنچه در زندگی‌تان نیاز به بهبود دارد، فکر کنید. تفکر بیشتر، افراد موفق را از افراد معمولی جدا می‌کند.شرکت ساتیام کامپیوتر، یکی از موفق ترین شرکت‌های فناوری اطلاعات هند است. یکی از اصول راهنمای آنها، تشویق هم‌تیمی‌ها به اختصاص یک سوم از زمان‌ و وقت‌شان برای فکر کردن و تفکر است. بیشتر انسان‌های موثر بیشتر از دیگران فکر می کنند. حتما به این فکر کنید که می‌خواهید زندگی شما نشان دهنده چه چیزی باشد. به این فکر کنید که چگونه می توانید ارزش بیشتری ایجاد کنید. به آنچه در زندگی شما کار نمی‌کند و کارایی ندارد، فکر کنید تا بتوانید تغییراتی ایجاد کنید.

۳) به شغل و کارتان معنا ببخشید: رسیدن به تعادل بین کار و زندگی شخصی کار ساده‌ای نیست، اما یک چالش روزانه‌ی ضروری است. تعادل بخشیدن بین این دو برداشتن مرز بین آنهاست. به این معنی که کارتان را جزیی از زندگی بدانید و از آن لذت ببرید. برای ورزش، خانواده، دوستان و سلامت شخصی خود برنامه ریزی کنید. یک فرد متعادل و سالم، انرژی مثبت را به اطرافیان خود منتقل می‌کند.