⭕️ کشف یک راز سی ساله: هسته زمین نامتوازن رشد می‌کند
📌 با آن که هسته زمین، آهن جامد است، با هسته بیرونی سیال و نیز در ادامه با پوششی از سنگ‌های داغ احاطه شده است
🖌 آدام اسمیت
♦️دانشمندان کشف کرده‌اند که هسته زمین به شکلی نامتقارن و نامتوازن رشد می‌کند، اما دلیل آن روشن نیست. زلزله‌شناسان دانشگاه کالیفرنیا در برکلی کشف کرده‌اند که هسته آهنی جامد در میان سیاره زمین، زیر دریای باندا در اندونزی، سریع‌تر رشد کرده است. رشد در یک سوی فلز ذوب شده، محصول کریستال‌های آهنی است که در زمان سرد شدن آهن مذاب شکل می‌گیرند. اما چیزی در هسته بیرونی یا جبّه زمین (لایه میان پوسته و هسته) زیر این کشور جنوب آسیا، حرارت را در مقایسه با سوی مخالف (یعنی برزیل) با نرخ و سرعت بیشتری دفع می‌کند. هرچه فرایند سرد شدن سریع‌تر باشد، شکل‌گیری کریستال‌های آهن نیز سریع‌تر رخ می‌دهد، و سرعت رشد نیز سریع‌تر افزایش می‌یابد. این تطابق نداشتن و ناهمگونی، پیامدهای قابل‌توجهی برای میدان مغناطیسی زمین، و نیز برای جریان همرفتی [انتقال حرارت] در هسته زمین (که با ایجاد این میدان، ما در برابر ذرات خطرناک خورشیدی حفاظت می‌کند) به دنبال دارد.
با آن که هسته زمین، آهن جامد است، با هسته بیرونی سیال و نیز در ادامه با پوششی از سنگ‌های داغ احاطه شده است. در جُبّه و هسته بیرونی، حرارت ناشی از کریستال‌های آهن و سنگ‌های داغ‌تر جُبّه به طرف بالا به سمت سطح می‌آیند و مواد سردتر را به سمت پایین می‌کشند. این جابه‌جایی همان چیزی است که میدان مغناطیسی ایجاد می‌کند.
باربارا رومانویچ، استاد بخش زمین‌شناسی و علوم سیاره‌ای دانشگاه برکلی در کالیفرنیا و مدیر بازنشسته آزمایشگاه لرزه‌نگاری برکلی (BSL)، می‌گوید: «ما محدوده تقریبی سن هسته داخلی را بین نیم میلیارد سال تا یک و نیم میلیارد سال تخمین می‌زنیم که به حل این مسئله یاری خواهد رساند که پیش از وجود هسته داخلی سخت، میدان مغناطیسی چگونه ایجاد می‌شد.»
«می‌دانیم که این میدان مغناطیسی سه میلیارد سال پیش هم وجود داشته است، در نتیجه بایستی در آن زمان، سایر فرایندها عامل انتقال همرفتی حرارتی در هسته بیرونی بوده باشند.»
ادامه مطلب...
📌 با آن که هسته زمین، آهن جامد است، با هسته بیرونی سیال و نیز در ادامه با پوششی از سنگ‌های داغ احاطه شده است
🖌 آدام اسمیت
♦️دانشمندان کشف کرده‌اند که هسته زمین به شکلی نامتقارن و نامتوازن رشد می‌کند، اما دلیل آن روشن نیست. زلزله‌شناسان دانشگاه کالیفرنیا در برکلی کشف کرده‌اند که هسته آهنی جامد در میان سیاره زمین، زیر دریای باندا در اندونزی، سریع‌تر رشد کرده است. رشد در یک سوی فلز ذوب شده، محصول کریستال‌های آهنی است که در زمان سرد شدن آهن مذاب شکل می‌گیرند. اما چیزی در هسته بیرونی یا جبّه زمین (لایه میان پوسته و هسته) زیر این کشور جنوب آسیا، حرارت را در مقایسه با سوی مخالف (یعنی برزیل) با نرخ و سرعت بیشتری دفع می‌کند. هرچه فرایند سرد شدن سریع‌تر باشد، شکل‌گیری کریستال‌های آهن نیز سریع‌تر رخ می‌دهد، و سرعت رشد نیز سریع‌تر افزایش می‌یابد. این تطابق نداشتن و ناهمگونی، پیامدهای قابل‌توجهی برای میدان مغناطیسی زمین، و نیز برای جریان همرفتی [انتقال حرارت] در هسته زمین (که با ایجاد این میدان، ما در برابر ذرات خطرناک خورشیدی حفاظت می‌کند) به دنبال دارد.
با آن که هسته زمین، آهن جامد است، با هسته بیرونی سیال و نیز در ادامه با پوششی از سنگ‌های داغ احاطه شده است. در جُبّه و هسته بیرونی، حرارت ناشی از کریستال‌های آهن و سنگ‌های داغ‌تر جُبّه به طرف بالا به سمت سطح می‌آیند و مواد سردتر را به سمت پایین می‌کشند. این جابه‌جایی همان چیزی است که میدان مغناطیسی ایجاد می‌کند.
باربارا رومانویچ، استاد بخش زمین‌شناسی و علوم سیاره‌ای دانشگاه برکلی در کالیفرنیا و مدیر بازنشسته آزمایشگاه لرزه‌نگاری برکلی (BSL)، می‌گوید: «ما محدوده تقریبی سن هسته داخلی را بین نیم میلیارد سال تا یک و نیم میلیارد سال تخمین می‌زنیم که به حل این مسئله یاری خواهد رساند که پیش از وجود هسته داخلی سخت، میدان مغناطیسی چگونه ایجاد می‌شد.»
«می‌دانیم که این میدان مغناطیسی سه میلیارد سال پیش هم وجود داشته است، در نتیجه بایستی در آن زمان، سایر فرایندها عامل انتقال همرفتی حرارتی در هسته بیرونی بوده باشند.»
ادامه مطلب...
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment