{در شیراز} گزارش {را} سر صبحانه به شاهنشاه عرض کردم. ماشاءالله شاهنشاه چه علاقه به آبادانی کشور دارد. خدا عمرش بدهد و این دولت{دولت هویدا} چه قدر در خواب است و چه قدر با این امکانات وقت تلف می کند. بودجۀ دولت من{سالهای 1341 و 1342}، عمرانی و غیر عمرانی، سالیانه دو میلیارد دلار بود و بودجۀ حالا{سال 1352} ۱۸ میلیارد است که باز هم بالاتر خواهد رفت و چه تلفاتی به این پول خداداده می زنند، نمی دانم بالأخره جواب شاهنشاه و مردم را چه خواهند داد. حالا که باید صبر کرد. ناسزایی را چو بینی بخت یار عاقلان تسلیم کردند اختیار ساعت ۱۰ در رکاب شاه {به} تهران آمدیم...