«درود بر شما. ما در محله سرآسیاب دولاب تهران زندگی می‌کنیم، صبح روز شنبه برای رفتن به سر کار آماده شدم و جعبه ابزار خود را به ترک موتور بستم و راهی امام علی شدم. ترافیک عجیبی بود. سابقه نداشت این‌قدر قفل باشه که موتور به‌زور بتونه از بین ماشینا رد بشه. خلاصه رسیدم به جلوی خروجی صفا، دیدم مردم خسته و ستمدیده ماشینای خودشون رو خاموش کردن و بدون شعار و اغتشاشی به نشانه اعتراض در کنار ماشینای خودشون ایستادن. بعد از مدت کوتاهی ماموران نیروی انتظامی وارد شدن و خودروهای جلویی رو مجبور کردند که حرکت کنند. راه باز شد. ولی کمی جلوتر مجددا توقف کردند. دیدم تعدادی از بچه‌ها میخوان گارد‌ریل اتوبان رو باز کنند و به وسط اتوبان بکشند که کسی دیگه نتونه ماشین‌ها رو حرکت بده، من که دیدم به‌زور و لگد دارن عرق می‌ریزن و فایده‌ای نداره، از داخل جعبه ابزارم دو تا آچار فرانسه در آوردم و با کمک یکی دیگه پیچ ومهره‌های گاردریل رو باز کردیم و خیلی راحت به وسط اتوبان آوردیم. یادش بخیر، همه برام دست زدن و دمت‌گرم داداش می‌گفتند.»

- آنچه خواندید پیام یکی از مخاطبان در پاسخ به فراخوان توانا برای ثبت وقایع آبان ۹۸ بود.

#یاری_مدنی_توانا