( وقتی همه در خوابند )

✍ : امید طوطیان

درست در روزی که چهره های شناخته شده ضد رژیم در دانشگاه جورج تاون مشغول گفتگو درباره آینده ایران بودند همزمان کنگره آمریکا در نشست مشترک مجلس نمایندگان و سنا با دعوت از مریم رجوی حمایت خود را از تاسیس یک جمهوری دموکراتیک در ایران به رهبری این لکاته بدنام اعلام کرد .

در این رابطه قطعنامه ای هم به نام قطعنامه صد با ده ماده صادر شده که مفاد بسیار خطرناکی دارد از جمله خلع سلاح کامل ایران و وابستگی کامل نظامی و امنیتی به آمریکا و مقدمات تجزیه ایران تحت نامهای فریبنده خودمختاری و حق تعیین سرنوشت که گویا مریم هم در پشت پرده کاملا توافق کرده و با حقارت ، همه شرایط را پذیرفته است فقط برای اینکه به حکومت برسد و شهوت قدرت طلبی اش را ارضا کند .

من همانروز که این خبر را شنیدم منتظر واکنشهای گوناگونی از سوی سیاسیون و تحلیلگران بودم ولی در کمال تعجب تا به امروز به جز در یکی دو تلویزیون آنهم بصورت محدود در هیچ کجا چنین خبر مهمی انعکاس پیدا نکرده است و در چند روز گذشته هم اکثریت مردم در خارج از کشور سرگرم راهپیماییها و تجمعات گوناگون بوده یا اخبار مربوط به جنایتها و خیانتهای رژیم را رصد کرده اند ولی نسبت به این موضوع واکنشی نشان نداده اند .

من نمی دانم نگرانی من نسبت به آینده ایران و جریانهای خزنده ای که منتظرند تمام دستاوردهای مردمی را به نفع خود مصادره کنند تا چه اندازه می تواند جدی باشد و اساسا دولتهای کثیف غربی و آمریکا چه خوابی برای مردم جان به لب رسیده ما دیده اند ولی شواهد و قرائن نشان می دهد اگر کماکان در نا آگاهی و غفلت و بی خبری به سر ببریم و وقایع و رویدادها را به درستی زیر نظر نداشته و کلاف سرنوشت خود را به دست بیگانگان و خائنین و فرصت طلبان بسپاریم فاجعه ای بدتر از سال ۵۷ در انتظارمان خواهد بود .

از ما گفتن بود ، دگر خود دانید

@PN_KFP