نابود باد بندگی، زنده باد زندگی

روزهای سختی را می‌گذرانیم، سایه‌ی مرگ هنوز از سرمان کنار نرفته و جان‌های بسیاری از ما گرفته شده است. به خودمان تسلیت می‌گوییم؛ برای جان‌های از دست‌رفته، برای شیون مادران و پدران، برای اشک‌های داغ و برای خواهران و برادران بهت‌زده‌ای که در میان گل‌های پرپرشده، دنبال عزیزانشان می‌گردند.

دل‌هایمان گرفته،
صداهایمان در بغض گم شده
و ناباورانه به آنچه رخ داده می‌نگریم
و جان‌های شیرینی که رفتند را
در شیارهای مغزمان مرور می‌کنیم!
زندگی حق ماست
ما مخالف هر آن چیزی هستیم
که خود را برتر از دیگران می‌داند!
ما شهروندان این سرزمین
مخالف بندگی،
مخالف فقر،
مخالف تبعیض،
مخالف نابرابری،
مخالف ستم و استثمار،
مخالف سرکوب و زندان،
مخالف اعدام و اختناق،
هستیم.
مگر ما چه می‌خواهیم؟!
داشتن آزادی جرم است؟!
خواست رفاه همگانی جرم است؟!
مگر خواست
بهداشت و درمان رایگان جرم است؟!
مگر تحصیل رایگان
برای کودکان این سرزمین جرم است؟!
مگر داشتن حق کار جرم است؟!
مگر داشتن مسکنِ مناسب جرم است؟!
آیا داشتن جامعه‌ای که
زن و مرد، در کنار هم
و با هم، آزاد باشند
و از حقوق برابر برخوردار شوند
جرم است؟!
آیا گفتنِ اینکه همه‌ی ما انسان هستیم
و نباید منابع و ثروت‌های کشور
در اختیار عده‌ای خاص قرار گیرد
جرم است؟!
آیا داشتن عقیده و اندیشه جرم است؟!
ما حق داریم زندگی کنیم
و هیچ‌کس حق ندارد
ما را بنده‌ی خود کند!

یاد عزیزان از دست‌رفته گرامی باد!
نابود باد بندگی، زنده باد زندگی....
خواستِ ما بندگی نیست!
خواستِ ما زندگی است!

سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه
یکشنبه، پنجم بهمن‌ماه ۱۴۰۴

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing