«گل‌های یاد»
چشم‌های تو گل‌های یادند
در زمستان خاموش بیداد
وه چه تاریک و افسانه زادند
خون نیلوفران بهارند
با رگ شاخساران بی برگ
چشمه سارند و آیینه وارند
آن شکوه گریزان اندوه
ای دو چشم هراسان شمایید
در زمستان خاموش بیداد
یاد را برترین پادشایید
«محمود مشرف آزاد تهرانی»
( م_آزاد )
@designmanufacturing