⁠بگذار دیگران شکوه کنند که عصر ما عصر «شرارت» است؛ شکوه من این است که عصر ما عصر «بیچارگی» است، چون شور ندارد.

فکر آدمها ضعیف و سست است مثل نخ باریک؛ آنچه در دل می پرورانند حقیرتر از آن است که گناهکارانه باشد. شهوتشان بی قوت و بی هیجان است، شور در دلشان خفته است. وظیفه شان را انجام می دهند...برای همین است که روح من همواره به سوی عهد عتیق بازمی گردد و به سوی «ویلیام شکسپیر».

احساس میکنم دست کم آنهایی که آنجا حرف می زنند آدمند: نفرت می ورزند، عشق می ورزند، دشمنانشان را می کشند، اخلافشان را نسل اندر نسل نفرین می کنند، گناه می کنند.





«ترس و لرز»
سورن کی‌یرکگور
@renaissancetranslate

Comments

Be the first to add a comment